Τι είναι η Βιβλική Καθαγίαση;
Ενημερώθηκε: 11 Αυγούστου
Κατανόηση της κλήσης να επιστρέψουμε στον Θεό με όλη μας την καρδιά
Το να καθαγιάσεις (ένα άτομο, πράγμα ή τόπο) σημαίνει: «να το ξεχωρίσεις, να το καταστήσεις άγιο και να το αφιερώσεις πλήρως στον σκοπό του Θεού»
Ίσως νιώθετε μια ιερή δυσαρέσκεια μέσα σας - μια κραυγή για αλλαγή, μια λαχτάρα για αναζωπύρωση και μια επιθυμία να βιώσετε περισσότερο την πραγματικότητα και την παρουσία του Ιησού. Ίσως η καρδιά σας καίγεται για τον Χριστό, για την Εκκλησία Του, για την οικογένειά σας, την πόλη σας ή το έθνος σας. Αναγνωρίζετε το επείγον αυτής της ώρας και δεν θέλετε να μείνετε άπραγοι ενώ το σκοτάδι προχωρά και τμήματα της Εκκλησίας απομακρύνονται από τον Θεό.
Αυτή η επιθυμία για απάντηση είναι σημαντική.
Η βιβλική αφιέρωση ξεκινά όταν ακούμε το κάλεσμα του Θεού και επιλέγουμε να Του απαντήσουμε. Είναι μια πρόθυμη απάντηση μετάνοιας, παράδοσης, υπακοής, προσευχής και ανανεωμένης αφοσίωσης στον Ιησού Χριστό.
Τελικά, αφιερώνουμε τον εαυτό μας επειδή ο Θεός μας έχει καλέσει να το κάνουμε στον Λόγο Του. Το κάνουμε επειδή ο Ιησούς είναι άξιος της υπακοής μας — ακόμα κι αν δεν λαμβάνουμε τίποτα σε αντάλλαγμα.
Ωστόσο, η αντίδρασή μας δεν είναι χωρίς αποτελέσματα. Ο Θεός τιμά τον Λόγο Του. Όταν οι άνθρωποι επιστρέφουν ειλικρινά σε Αυτόν, μεταμορφώνονται. Όταν οικογένειες και εκκλησίες Τον αναζητούν μαζί, μπορούμε να δούμε αποκατάσταση, συμφιλίωση, πνευματική αφύπνιση, ακόμη και τις απαρχές μιας γνήσιας βιβλικής αναβίωσης.
Ένας συνοπτικός ορισμός της βιβλικής αφιέρωσης
Η βιβλική αφιέρωση είναι η σκόπιμη πράξη της απομόνωσης του εαυτού μας για τον Θεό, της αποστροφής από την αμαρτία και τον κοσμικό συμβιβασμό και της παράδοσης κάθε τομέα της ζωής μας στην ηγεσία του Ιησού Χριστού.
Η αφιέρωση δεν είναι απλώς η συμμετοχή σε θρησκευτικές δραστηριότητες. Δεν είναι απλώς η περισσότερη προσευχή, η νηστεία για λίγες μέρες, η παρακολούθηση ειδικών συναντήσεων ή η προσωρινή αλλαγή των συνηθειών μας.
Αυτές οι πρακτικές μπορεί να αποτελούν μέρος της αφιέρωσης, αλλά δεν είναι ο απώτερος σκοπός της.
Ο σκοπός είναι ο ίδιος ο Ιησούς.
Αγιάζουμε τους εαυτούς μας έτσι ώστε:
Μπορεί να έχει την πρώτη θέση στις καρδιές μας
οτιδήποτε θλίβει το Πνεύμα Του μπορεί να απομακρυνθεί
η κοινωνία μας μαζί Του μπορεί να αποκατασταθεί και να εμβαθύνει
Η ζωή και ο χαρακτήρας Του μπορούν να αντικατοπτρίζονται μέσα από εμάς
οι ζωές μας, τα σπίτια μας και οι εκκλησίες μας μπορούν να γίνουν τόποι διαμονής για την παρουσία Του
και μπορούμε να γίνουμε αποτελεσματικοί στην προσέγγιση των χαμένων και στην εξυπηρέτηση των σκοπών Του στη γη.
Η αφιέρωση είναι επομένως μια πράξη και ένας συνεχής τρόπος ζωής. Ξεκινά με μια ειλικρινή ανταπόκριση, αλλά πρέπει να συνεχίζεται μέσω της καθημερινής υπακοής.
Γιατί είναι απαραίτητος ο αγιασμός;
Πριν συζητήσουμε πώς να αφιερώσουμε τον εαυτό μας, πρέπει να αντιμετωπίσουμε με ειλικρίνεια την παρούσα κατάστασή μας.
Μεγάλο μέρος του Σώματος του Χριστού δεν ζει πλέον με μια συνεπή και απτή επίγνωση της παρουσίας του Θεού στην καθημερινή ζωή, στο σπίτι ή στην Εκκλησία.
Μπορεί να έχουμε προγράμματα, δραστηριότητες, λειτουργίες, συνέδρια, μουσική, κηρύγματα και ανάπτυξη — και όμως να μας λείπει η έκδηλη παρουσία, η δύναμη, η αγιότητα, η αγάπη και ο πνευματικός καρπός που θα έπρεπε να χαρακτηρίζουν τον λαό του Θεού.
Μεγάλο μέρος της Εκκλησίας έχει ανταλλάξει:
παρουσία για προγράμματα·
δόξα αντί χρυσού·
πνευματικός καρπός για αριθμητική επιτυχία·
οικειότητα με τον Θεό για θρησκευτική δραστηριότητα·
και η ηγεσία του Ιησού για ανθρώπινες μεθόδους.
Πολύ συχνά, η επιτυχία μετριέται κυρίως με βάση την παρουσία, το μέγεθος, την επιρροή, τα χρήματα ή την ορατότητα και όχι με την παρουσία του Θεού, τον χριστοειδή χαρακτήρα, τις μεταμορφωμένες ζωές και τους αληθινούς πνευματικούς καρπούς. Αλλά μια Εκκλησία που τιμά γνήσια την ηγεσία του Ιησού θα πρέπει να βιώνει την πραγματικότητα της παρουσίας Του.
Η αναβίωση δεν είναι μια παράξενη ή ασυνήθιστη μορφή Χριστιανισμού. Η αναβίωση είναι μια επιστροφή σε αυτό που κανονικά θα έπρεπε να είναι ο Χριστιανισμός.
Είναι μια αποκατάσταση της κεντρικότητας και της απλότητας του αληθινού Ευαγγελίου: του Ιησού Χριστού και αυτού σταυρωμένου.
Η αφιέρωση ξεκινά με την αντιμετώπιση της αλήθειας
Η αληθινή αφιέρωση δεν μπορεί να ξεκινήσει ενώ υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας, συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους, δικαιολογούμε συμβιβασμούς ή προσποιούμαστε ότι όλα είναι καλά. Πρέπει να επιτρέψουμε στον Λόγο του Θεού να χρησιμεύσει ως καθρέφτης.
Καθώς διαβάζουμε την Αγία Γραφή, δεν πρέπει να σκεφτόμαστε αμέσως:
«Κάποιος άλλος πρέπει οπωσδήποτε να το διαβάσει αυτό.»
Πρέπει πρώτα να αφήσουμε το Άγιο Πνεύμα να μας επηρεάσει.
Ο Δαβίδ προσευχήθηκε:
«Ερεύνησέ με, Θεέ, και γνώρισε την καρδιά μου· δοκίμασέ με και γνώρισε τις ανήσυχες σκέψεις μου· και δες αν υπάρχει μέσα μου κάποια οδός πονηρή, και οδήγησέ με στην αιώνια οδό.» —Ψαλμός 139:23-24
Η αφιέρωση ξεκινά στον μυστικό τόπο, όπου προσκαλούμε τον Θεό να αποκαλύψει οτιδήποτε μέσα μας που Τον λυπεί.
Αυτό περιλαμβάνει ορατές πράξεις, αλλά περιλαμβάνει επίσης κρυφές συμπεριφορές και εσωτερικές αμαρτίες όπως:
υπερηφάνεια;
ασυγχώρητο
ζήλια;
εγωιστική φιλοδοξία;
κρίση;
πικρία;
κουτσομπολεύω;
λαγνεία;
απληστία;
αγάπη για την αναγνώριση
αγάπη για την άνεση
φιλία με τον κόσμο·
και αντίσταση στην ηγεσία του Ιησού.
Όταν ο Κύριος αποκαλύπτει αμαρτία ή συμβιβασμό, δεν πρέπει να καθυστερούμε. Αυτή η αποκάλυψη είναι μια πρόσκληση για μετάνοια, για συγχώρεση και για επιστροφή στην κοινωνία μαζί Του.
Καθαρά χέρια και αγνή καρδιά
Στον Ψαλμό 24:3, ο ψαλμωδός ρωτάει:
«Ποιος θα ανέβει στο βουνό του Κυρίου; Και ποιος θα σταθεί στον άγιο τόπο Του;»
Η απάντηση περιλαμβάνει και αυτόν που έχει καθαρά χέρια και αγνή καρδιά.
Η φράση «καθαρά χέρια» αναφέρεται στην εξωτερική ζωή—στις πράξεις μας, στα λόγια μας, στη διαγωγή μας, στις σχέσεις μας και στην ορατή μας συμπεριφορά.
Μια «καθαρή καρδιά» φτάνει στην εσωτερική μας ζωή—στα κίνητρα, τις σκέψεις, τις επιθυμίες, τα συναισθήματα, τις κρίσεις, τις φιλοδοξίες και τις κρυφές μας προσκολλήσεις. Ο Θεός δεν επιδιώκει εξωτερική θρησκευτική συμμόρφωση ενώ οι καρδιές μας παραμένουν διχασμένες. Επιθυμεί την αλήθεια στο εσώτατο ον.
Στη Νέα Διαθήκη, η προσέγγιση του Θεού δεν είναι απλώς ένα θρησκευτικό καθήκον. Μέσω του Ιησού Χριστού, οι πιστοί έχουν αποκτήσει πρόσβαση στον Πατέρα και σε κάθε πνευματική ευλογία που βρίσκεται στον Χριστό. Τίποτα στη Βασιλεία δεν μπορεί να αγοραστεί μέσω ανθρώπινης προσπάθειας. Όλα πληρώθηκαν από τον Ιησού.
Ωστόσο, παρόλο που ένας πιστός μπορεί να έχει πνευματική ζωή εν Χριστώ, η αμαρτία και ο συμβιβασμός μπορούν να εμποδίσουν την βιωματική εμπειρία οικειότητας, κοινωνίας, ελευθερίας και αγάπης του Πατέρα που βιώνει το άτομο. Για αυτόν τον λόγο, η αφιέρωση δεν είναι μια προσπάθεια να κερδίσουμε την αγάπη του Θεού. Είναι μια απάντηση στην αγάπη και τη χάρη που μας έχουν ήδη δοθεί μέσω του Χριστού. Μετανοούμε και παραδινόμαστε, ώστε να μην απομείνει τίποτα μέσα μας που να αντιστέκεται στην κοινωνία μαζί Του.
Συμμετέχετε στις 21 ημέρες αγιασμού
Λάβετε τον πλήρη 21ήμερο Οδηγό, αυτό το ηλεκτρονικό βιβλίο και όλους τους πρόσθετους πόρους για την αγιοποίηση στη γλώσσα σας. Μετά την εγγραφή, θα έχετε άμεση πρόσβαση στην ολοκληρωμένη βιβλιοθήκη ηλεκτρονικών βιβλίων μας.
Η αφιέρωση δεν είναι η απόκτηση αυτού που ο Ιησούς ήδη αγόρασε
Πρέπει να είμαστε σαφείς: η αφιέρωση δεν αγοράζει σωτηρία, συγχώρεση, πνευματικές ευλογίες ή πρόσβαση στον Θεό.
Ο Ιησούς αγόρασε αυτά τα πράγματα μέσω του θανάτου και της ανάστασής Του.
Ως παιδιά του Θεού, οι πιστοί είναι συγκληρονόμοι με τον Χριστό και έχουν ευλογηθεί με κάθε πνευματική ευλογία εν Αυτώ.
Η αφιέρωση δεν σημαίνει ότι προσπαθούμε να πείσουμε τον Θεό να μας αγαπά. Σημαίνει ότι ανταποκρινόμαστε στην αγάπη Του ανοίγοντας κάθε τομέα της ζωής μας σε Αυτόν.
Στην Αποκάλυψη 3:20, ο Ιησούς μιλάει για το ότι στέκεται στην πόρτα και χτυπάει, καλώντας τον λαό Του να ακούσει τη φωνή Του και να ανοίξει την πόρτα σε μια ανανεωμένη κοινωνία μαζί Του. Αυτό αποκαλύπτει μια σημαντική αλήθεια: είναι δυνατόν να ανήκει κανείς στον Χριστό ενώ παράλληλα αντιστέκεται στην ηγεσία Του σε συγκεκριμένους τομείς.
Η αφιέρωση είναι η απάντησή μας:
«Ιησού, κάθε πόρτα είναι ανοιχτή. Κάθε περιοχή ανήκει σε Εσένα. Ερεύνησέ με, καθάρισέ με, οδήγησέ με και αποκατέστησέ με σε ολόψυχη κοινωνία μαζί Σου.»
Ένα από τα μεγαλύτερα κρυφά προβλήματα της Εκκλησίας: η αγάπη για τον κόσμο
Μία από τις πιο σοβαρές αμαρτίες που οι Χριστιανοί συχνά δεν αναγνωρίζουν είναι η αγάπη για τον κόσμο.
Η Αγία Γραφή λέει:
«Μην αγαπάτε τον κόσμο ούτε τα πράγματα που είναι μέσα στον κόσμο. Αν κάποιος αγαπάει τον κόσμο, η αγάπη του Πατέρα δεν είναι μέσα του.» —1 Ιωάννη 2:15
Συχνά μπορούμε να προσδιορίσουμε τι αγαπάμε πραγματικά εξετάζοντας με ειλικρίνεια:
πώς χρησιμοποιούμε τον ελεύθερο χρόνο μας;
πώς ξοδεύουμε τα επιπλέον χρήματά μας·
για τι μιλάμε περισσότερο;
τι απασχολεί τη φαντασία μας;
αυτό που επιθυμούμε συνεχώς·
αυτό που επιδιώκουμε όταν κανείς δεν μας παρακολουθεί;
και τι λαμβάνει τη μεγαλύτερη προσοχή στις σκέψεις μας.
Αν ο κόσμος λαμβάνει συνεχώς περισσότερο από τον χρόνο, τα χρήματα, την αγάπη, τις συζητήσεις και τη σκέψη μας παρά από τον Θεό, τη Βασιλεία Του και τους σκοπούς Του, πρέπει να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια: οι καρδιές μας έχουν προσκολληθεί στον κόσμο. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε συνηθισμένη δραστηριότητα ή κατοχή είναι αμαρτωλή. Το βαθύτερο ερώτημα είναι αυτό της αγάπης, της αφοσίωσης, της επιθυμίας και της κυριαρχίας.
Τι έχει την πρώτη θέση; Τι θεωρούμε πολύτιμο; Τι προστατεύουμε από τον Θεό; Τι δεν είμαστε διατεθειμένοι να εγκαταλείψουμε; Η τραγωδία της αγάπης για τον κόσμο δεν είναι απλώς ότι παράγει κακή συμπεριφορά. Εμποδίζει την ικανότητά μας να βιώσουμε την αγάπη και την κοινωνία του Πατέρα.
Δημιουργηθήκαμε για να γνωρίσουμε τον Θεό, να λάβουμε την αγάπη Του και να συμμετάσχουμε στη ζωή του Χριστού. Τίποτα από όσα προσφέρει ο κόσμος δεν μπορεί να πάρει τη θέση Του.
Η αφιέρωση είναι προσωπική—αλλά είναι και συλλογική
Η αφιέρωση ξεκινά προσωπικά, αλλά δεν πρέπει να παραμείνει απλώς ατομική.
Ο Θεός επιθυμεί να προετοιμάσει την Εκκλησία Του ώστε να γίνει τόπος κατοικίας της παρουσίας Του.
Η Επιστολή προς Εφεσίους 2:22 περιγράφει τους πιστούς ως ενωμένους σε μια κατοικία του Θεού εν Πνεύματι.
Αυτό σημαίνει ότι η αφιέρωση περιλαμβάνει τόσο την προσωπική μας σχέση με τον Θεό όσο και τις σχέσεις μας μεταξύ μας ως Σώμα του Χριστού.
Μια περίοδος βιβλικής αφιέρωσης μπορεί επομένως να περιλαμβάνει:
προσευχή;
λατρεία;
νηστεία;
μετάνοια;
συγχώρεση;
συμφιλίωση;
ενότητα;
ταπεινότητα;
επιδίωξη της αγιότητας·
φροντίδα για τη σωματική και συναισθηματική υγεία·
επούλωση σχέσεων;
και έμπρακτη υπακοή στον Λόγο του Θεού.
Η αφιέρωση μας καλεί να παρουσιαστούμε ενώπιον του Κυρίου μαζί —σε οικογένειες, εκκλησίες, πόλεις, έθνη και χριστιανικές παραδόσεις— υπό την ηγεσία του Ιησού Χριστού.
Μπορεί να μην συμφωνούμε σε κάθε δογματικό ζήτημα. Ωστόσο, σε μια επείγουσα ώρα, δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε κάθε διαφορά να μας εμποδίσει να ταπεινώσουμε τον εαυτό μας, να αναζητήσουμε τον Θεό, να μετανοήσουμε για την αμαρτία και να υπακούσουμε στις σαφείς εντολές της Αγίας Γραφής (Β' Χρονικών 7:13-14).
Η ενότητα δεν απαιτεί να προσποιούμαστε ότι δεν υπάρχουν διαφορές. Απαιτεί ταπεινότητα, αγάπη, διδακτική ικανότητα και υποταγή στον Χριστό ως Κεφαλή της Εκκλησίας Του.
Οι συνέπειες της αμαρτίας ξεπερνούν το άτομο
Η αμαρτία μας δεν επηρεάζει μόνο εμάς. Η Γραφή δείχνει επανειλημμένα ότι η αμαρτία μπορεί να επηρεάσει οικογένειες, εκκλησίες, κοινότητες, ακόμη και την πνευματική κατάσταση της χώρας.
Το εδάφιο Ησαΐας 24:5 λέει:
«Η γη μολύνθηκε επίσης από τους κατοίκους της, επειδή παραβίασαν νόμους, άλλαξαν διατάγματα και έσπασαν την αιώνια διαθήκη»
Στο Β΄ Χρονικών 7:13-14, ο Θεός απευθύνει μια κλήση στον λαό της διαθήκης Του:
«Αν κλείσω τους ουρανούς ώστε να μην υπάρχει βροχή, ή αν προστάξω την ακρίδα να καταβροχθίσει τη γη, ή αν στείλω λοιμό στον λαό μου, και ο λαός μου, που καλείται με το όνομά μου, ταπεινωθεί, και προσευχηθεί, και ζητήσει το πρόσωπό μου, και επιστρέψει από τους πονηρούς δρόμους του, τότε θα ακούσω από τον ουρανό, και θα συγχωρήσω την αμαρτία τους, και θα θεραπεύσω τη γη τους»
Ο Θεός κάλεσε τον λαό Του να ταπεινωθεί, να προσευχηθεί, να αναζητήσει το πρόσωπό Του και να επιστρέψει από τους πονηρούς του δρόμους. Αυτή είναι μια αλήθεια που εγείρει ανησυχία.
Όταν βλέπουμε βία, ανηθικότητα, διχασμό, πνευματική σύγχυση, αδικία, καταστροφή οικογενειών και σκοτάδι στις κοινωνίες μας, η Εκκλησία δεν πρέπει να επισημαίνει μόνο τις αμαρτίες των άλλων.
Πρέπει πρώτα να ρωτήσουμε:
«Κύριε, τι έχουμε ανεχτεί στις καρδιές μας, στα σπίτια μας, στις εκκλησίες μας και στις διακονίες μας;»
Πριν ζητήσει από τον Θεό να κρίνει τον κόσμο, η Εκκλησία πρέπει να Του επιτρέψει να ερευνήσει το δικό Του σπιτικό. Πριν προσευχόμαστε μόνο για τις αμαρτίες του έθνους, πρέπει να μετανοήσουμε για τις δικές μας αμαρτίες.
Πριν απαιτήσουμε από τους άλλους να αλλάξουν, πρέπει να επιστρέψουμε εμείς οι ίδιοι στον Θεό.
Η κρυφή αμαρτία δημιουργεί ορατές συνέπειες στη γη
Το Ιάκωβος 3:16 δίνει ένα σαφές παράδειγμα:
«Διότι όπου υπάρχει ζήλια και φιλοδοξία, εκεί υπάρχει ακαταστασία και κάθε κακό πράγμα»
Ο φθόνος, η εγωιστική φιλοδοξία, η διχόνοια, η διαμάχη, οι φατρίες και η ζήλια μπορεί να φαίνονται ιδιωτικές συμπεριφορές, αλλά αυτή η Γραφή, στο πρωτότυπο, τα συνδέει όλα με την αταξία και το κακό.
Αυτό που ανεχόμαστε εσωτερικά τελικά παράγει καρπούς εξωτερικά.
Κρυμμένες αμαρτίες όπως η ασυγχώρητη ζήλια, η υπερηφάνεια, ο εγωισμός, το κουτσομπολιό και η διχόνοια μπορούν να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον στο οποίο αυξάνεται η σύγχυση, η καταστροφή των σχέσεων και το πνευματικό σκοτάδι.
Γι' αυτό η αφιέρωση πρέπει να υπερβαίνει την ορατή συμπεριφορά.
Ο Θεός αναζητά:
καθαρά χέρια;
αγνές καρδιές·
συμφιλιωμένες σχέσεις;
ταπεινοί ηγέτες·
άγιες οικογένειες·
ενωμένες εκκλησίες·
και έναν λαό που επιθυμεί ειλικρινά τον Ιησού περισσότερο από τον κόσμο.
Τα υπέροχα νέα: υπάρχει ελπίδα
Το μήνυμα της αφιέρωσης δεν είναι πρωτίστως μήνυμα καταδίκης. Είναι μήνυμα ελπίδας. Ο Θεός δεν έχει αποκαλύψει την κατάστασή μας για να μας καταστρέψει. Αποκαλύπτει την κατάστασή μας ώστε να μπορέσουμε να μετανοήσουμε, να επιστρέψουμε, να συγχωρεθούμε και να αποκατασταθούμε.
Αν ταπεινώσουμε τον εαυτό μας, προσευχηθούμε, αναζητήσουμε το πρόσωπό Του και επιστρέψουμε από τους πονηρούς μας τρόπους, ο Θεός έχει υποσχεθεί να ανταποκριθεί. Θα συγχωρήσει. Θα ακούσει. Θα αποκαταστήσει. Και σύμφωνα με τους σκοπούς και τις υποσχέσεις Του, μπορεί να φέρει θεραπεία και μεταμόρφωση στις ζωές μας, στις οικογένειές μας, στις εκκλησίες, στις κοινότητές μας και στα έθνη μας.
Αυτή είναι η ελπίδα στην καρδιά της Παγκόσμιας Αφιέρωσης.
Πιστεύουμε ότι ο Μόνος που μπορεί πραγματικά να μεταμορφώσει ένα άτομο, μια οικογένεια, μια εκκλησία, μια πόλη ή ένα έθνος —και να τα διαφυλάξει από την καταστροφή— είναι το ίδιο Πρόσωπο που πυροδοτεί την γνήσια αναγέννηση:
Χριστός
Πολλοί περιμένουν τον Θεό να φέρει αναζωπύρωση και αλλαγή.
Αλλά η Αγία Γραφή και η ιστορία αποκαλύπτουν ένα μοτίβο: Ο Θεός αναζητά έναν λαό που θα ανταποκριθεί στον Λόγο Του. Αναζητά ένα υπόλοιπο που θα:
ταπεινώνονται·
μετανοώ;
προσεύχομαι;
ζητήστε το πρόσωπό Του
συμφιλιωθούν μεταξύ τους·
και υπακούστε σε Αυτόν.
Έπειτα, απελευθερώνει τη μεταμορφωτική πραγματικότητα της παρουσίας Του ανάμεσά τους.
Έτοιμοι να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα του Θεού;
Ελάτε μαζί με πιστούς σε όλο τον κόσμο για 21 ημέρες μετάνοιας, προσευχής, ενότητας και καθαγίασης. Η εγγραφή είναι δωρεάν και σας δίνει πρόσβαση στον πλήρη Οδηγό 21 Ημερών και στην πλήρη βιβλιοθήκη ηλεκτρονικών βιβλίων μας.
Ποιος είναι ο στόχος του αγιασμού;
Στόχος είναι να επιστρέψουμε στην πρώτη μας αγάπη.
Είναι να υπακούσουμε στον Λόγο του Θεού, να μετανοήσουμε, να αναζωογονηθούμε και να προετοιμάσουμε την Εκκλησία να γίνει τόπος κατοικίας για την παρουσία Του.
Καθώς η πείνα μας για τον Θεό αποκαθίσταται και επιστρέφουμε σε Αυτόν με ταπεινότητα και δικαιοσύνη, μπορούμε να βιώσουμε μια βαθύτερη επίγνωση της εγγύτητάς Του.
Η παρουσία και η πραγματικότητα του Ιησού ανάμεσά μας φέρνει ζωή.
Η παρουσία Του μεταμορφώνει τους ανθρώπους.
Η παρουσία του αναζωογονεί οικογένειες.
Η παρουσία του θεραπεύει τις σχέσεις.
Η παρουσία Του ανανεώνει τις εκκλησίες.
Η παρουσία Του μας καθιστά αποτελεσματικούς στην προσέγγιση των χαμένων.
Η παρουσία Του επιτρέπει στην Εκκλησία να αντανακλά την αγάπη, την αγιότητα, τη δύναμη και τη δόξα Του στον κόσμο.
Τι μπορεί να συμβεί όταν αντιδράσουμε;
Η αφιέρωση δεν είναι μια φόρμουλα και δεν πρέπει ποτέ να προσπαθούμε να χειραγωγήσουμε τον Θεό. Αλλά όταν ανταποκρινόμαστε ειλικρινά στον Λόγο Του, μπορούμε να περιμένουμε ότι Εκείνος θα εργαστεί μέσα μας.
Καθώς αρχίζετε να εφαρμόζετε αυτές τις βιβλικές αρχές, μπορεί να αντιμετωπίσετε τα εξής:
πνευματικά εμπόδια που αποκαλύπτονται και απομακρύνονται·
βαθύτερη κοινωνία με τον Θεό·
ανανεωμένη επίγνωση της αγάπης και της παρουσίας Του·
μεγαλύτερη ελευθερία στην προσευχή·
απαντήσεις σε προσευχές·
θεραπεία και αποκατάσταση μέσα στην οικογένειά σας·
συμφιλίωση σε κατεστραμμένες σχέσεις·
ανανεωμένη δίψα για την Αγία Γραφή·
καταδίκη για αμαρτία·
ελευθερία από τις εγκόσμιες προσκολλήσεις·
αποκατεστημένη αγάπη για τον Ιησού·
και μια αυξανόμενη επιθυμία να ζήσουμε για τους σκοπούς Του.
Η Παγκόσμια Αφιέρωση έχει δει ανθρώπους να μεταμορφώνονται κατά τη διάρκεια των 21 Ημερών Αφιέρωσης και έχει γίνει μάρτυρας εκκλησιών και κοινοτήτων να εισέρχονται σε σημαντικές περιόδους παρουσίας του Θεού, όταν Τον αναζήτησαν μαζί.
Πώς μπορώ να αρχίσω να αφιερώνω τον εαυτό μου στον Θεό;
Δεν χρειάζεται να περιμένετε να ξεκινήσει μια οργανωμένη εκδήλωση. Μπορείτε να ξεκινήσετε σήμερα.
1. Αφιερώστε χρόνο με τον Κύριο
Βρείτε ένα ήσυχο μέρος όπου μπορείτε να είστε έντιμοι ενώπιον του Κυρίου.
Απομακρύνετε τους περισπασμούς. Αφήστε στην άκρη το τηλέφωνό σας όποτε είναι δυνατόν. Άνοιξε τη Βίβλο. Χαλάρωσε.
Η αφιέρωση απαιτεί κάτι περισσότερο από βιαστικά λόγια. Απαιτεί προσοχή.
2. Ζήτησε από τον Θεό να ερευνήσει την καρδιά σου
Προσευχηθείτε με ειλικρίνεια στον Ψαλμό 139:23-24.
Ζήτησε από το Άγιο Πνεύμα να σου αποκαλύψει:
αμαρτίες που έχετε συγχωρήσει
ανθρώπους που δεν έχεις συγχωρέσει·
συνήθειες που σε ελέγχουν·
εγκόσμιες προσκολλήσεις·
λάθος κίνητρα·
κατεστραμμένες σχέσεις;
περιοχές που έχετε αποκρύψει από τον Θεό·
και οτιδήποτε λυπεί το Πνεύμα Του.
3. Μετανοήστε αμέσως
Μην αναβάλλεις την υπακοή.
Όταν ο Κύριος αποκαλύπτει την αμαρτία, ομολόγησέ την ειλικρινά. Συμφώνησε με τον Θεό γι' αυτήν. Απομακρύνσου από αυτήν. Λάβε τη συγχώρεση που σου προσφέρεται μέσω του Ιησού Χριστού.
Η μετάνοια είναι κάτι περισσότερο από το να νιώθεις λύπη. Περιλαμβάνει αλλαγή καρδιάς, κατεύθυνσης και συμπεριφοράς.
4. Αφαιρέστε ό,τι χρειάζεται να αφαιρεθεί
Ορισμένες μορφές μετάνοιας απαιτούν πρακτική δράση.
Μπορεί να χρειαστεί να:
τερματίζω μια αμαρτωλή σχέση·
σταματήστε να καταναλώνετε επιβλαβές περιεχόμενο·
επιστρέφω κάτι που πήραμε ανέντιμα·
ζητώ συγχώρεση από κάποιον·
συγχώρεσε κάποιον που σε πλήγωσε
συμφιλιωθείτε με έναν άλλο πιστό·
ομολογώ απάτη·
αλλάξτε τον τρόπο που χρησιμοποιείτε τον χρόνο ή τα χρήματά σας·
ή να αφαιρέσετε μια δραστηριότητα που έχει πάρει τη θέση του Θεού στην καρδιά σας.
5. Παραδώστε κάθε τομέα στον Ιησού
Μίλησε ειλικρινά μαζί Του για:
τις σχέσεις σας;
οικογένεια;
εργασία;
υπουργείο;
οικονομικά;
περιουσιακά στοιχεία
σώμα;
συνήθειες;
φιλοδοξίες·
σχέδια·
φήμη;
μελλοντικός;
και ιδιωτική ζωή σκέψης.
Ο Αγιασμός λέει:
«Ιησού, όλα όσα είμαι και όλα όσα έχω ανήκουν σε Σένα.»
6. Καθιερώστε έναν καθημερινό ρυθμό αναζήτησης του Θεού
Αφιερώστε σταθερό χρόνο για:
Γραφή;
προσευχή;
λατρεία;
σιωπή ενώπιον του Θεού·
μετάνοια;
ευχαριστία;
και υπακοή.
Ο σκοπός δεν είναι απλώς να ολοκληρώσουμε μια ρουτίνα. Είναι να καλλιεργήσουμε την κοινωνία με τον Ιησού.
7. Προσκαλέστε άλλους να συμμετάσχουν μαζί σας
Η αφιέρωση ενδυναμώνεται όταν οι οικογένειες και οι εκκλησίες αναζητούν τον Θεό μαζί.
Καλώ:
ο/η σύζυγός σας·
παιδιά;
οικογένεια;
φίλοι;
μικρή ομάδα;
ομάδα προσευχής;
υπουργείο;
ή εκκλησία.
Ενθαρρύνετε ο ένας τον άλλον χωρίς να ελέγχετε ή να καταδικάζετε ο ένας τον άλλον.
Ο αγιασμός είναι μόνο η αρχή
Μια στοχευμένη περίοδος αφιέρωσης μπορεί να αποτελέσει ένα αποφασιστικό σημείο καμπής, αλλά ο στόχος δεν είναι να επιστρέψουμε στην προηγούμενη κατάστασή μας μετά το τέλος της περιόδου.
Οι 21 Ημέρες Αφιέρωσης έχουν ως στόχο να βοηθήσουν στη δημιουργία μιας νέας κατεύθυνσης:
συνεχής μετάνοια·
καθημερινή κοινωνία με τον Ιησού·
υπακοή στην Αγία Γραφή·
αποκατεστημένες σχέσεις·
συνεχής προσευχή·
αγάπη για την Εκκλησία·
ελευθερία από τον κόσμο·
και μια ζωή πλήρως διαθέσιμη στον Θεό.
Η αληθινή αφιέρωση δεν είναι απλώς είκοσι μία έντονες ημέρες. Είναι η αρχή μιας αφοσιωμένης ζωής.
Η δύναμη μιας παγκόσμιας αγιοποίησης
Υπάρχει μεγαλύτερη χάρη στο να νηστεύουμε και να αναζητούμε τον Κύριο σε κοινότητα, ειδικά όταν χιλιάδες σε όλο τον κόσμο το περνούν μαζί. Είμαστε Ένα σώμα (Α΄ Κορινθίους 12:12).
Ελάτε μαζί με τους ακόλουθους του Ιησού σε όλο τον κόσμο για 21 ημέρες μετάνοιας, προσευχής, ενότητας και αφιέρωσης από τις 11 Σεπτεμβρίου έως την 1η Οκτωβρίου 2026. Σημειώστε αυτές τις ημερομηνίες στο ημερολόγιό σας.
Κατά τη διάρκεια αυτών των είκοσι μία ημερών, άτομα, οικογένειες, εκκλησίες, διακονίες και χριστιανικές κοινότητες θα αναζητήσουν μαζί τον Θεό και θα προετοιμάσουν τις καρδιές τους για να γίνουν τόποι διαμονής για την παρουσία Του.
Θα λάβετε πρακτικό βιβλικό υλικό που θα σας βοηθήσει:
εξέτασε την καρδιά σου·
μετανοώ;
προσεύχομαι;
συγχωρώ;
συμφιλιώνω;
νηστεύστε με σύνεση·
επιστροφή στον πρώτο σου έρωτα
και να αναζητούν τον Θεό μαζί με τους άλλους.
Συνεχίστε το Ταξίδι
Προσευχή και Νηστεία: Ένας Βιβλικός Οδηγός
Μάθετε πώς να αναζητάτε τον Θεό μέσω προσευχής και νηστείας χωρίς να περιορίζετε την αφοσίωση σε θρησκευτική εκτέλεση.
