Ο Θεός μας έχει δώσει ένα βιβλικό μονοπάτι επιστροφής στην ολόψυχη αγάπη και αναζωπύρωση: ταπεινότητα, προσευχή, μετάνοια και αναζήτηση του προσώπου Του. Μέσω της αφιέρωσης, προετοιμάζουμε τις καρδιές, τις οικογένειές μας, τις εκκλησίες, τις επιχειρήσεις και τις κοινότητές μας να καλωσορίσουν την παρουσία του Πατέρα.

Βασικά αποσπάσματα για αυτή τη διαδικασία περιλαμβάνουν τα Β' Χρονικών 7:14, Ιωήλ 2, Ωσηέ 4, Ησαΐας 59 και Αποκάλυψη 3.

Επειδή ο Θεός έχει εμπιστευτεί στην Εκκλησία Του εξουσία στη γη και μας έχει καλέσει να βασιλεύσουμε ως βασιλικό ιερατείο, είμαστε υπεύθυνοι να ταπεινώσουμε τον εαυτό μας, να μετανοήσουμε, να μεσολαβήσουμε και να προετοιμάσουμε το δρόμο για την παρουσία Του (Ματθαίος 28:18–19· Αποκάλυψη 5:10).

Αν πραγματικά ταπεινώσουμε τον εαυτό μας, μετανοήσουμε και υπακούσουμε στο κάλεσμα των εδαφίων Β΄ Χρονικών 7:14 και Ιωήλ 2:12-17, ο Θεός, που δεν μπορεί να πει ψέματα, θα ανταποκριθεί. Θα συγχωρήσει. Θα ακούσει. Θα αποκαταστήσει. Θα θεραπεύσει τη γη μας. Η αντίδρασή Του θα αλλάξει το πεπρωμένο των οικογενειών μας, των εκκλησιών μας, των πόλεων και των εθνών μας.

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΟΥ ΚΑΙΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ!

Για να επιστρέψουμε ολόψυχα, πρέπει να αναγνωρίσουμε πόσο εύκολα μπορεί η Εκκλησία να αφομοιώσει τις αξίες του περιβάλλοντος πολιτισμού. Ο Ιησούς επέπληξε πέντε από τις επτά εκκλησίες που αναφέρονται στην Αποκάλυψη επειδή είχαν γίνει σαν τις πόλεις και τους πολιτισμούς γύρω τους. Υιοθετώντας τις αξίες και τους τρόπους ζωής αυτών των πολιτισμών, έχασαν την αληθινή τους μαρτυρία.

Η εκκλησία στη Λαοδίκεια, την οποία ο Ιησούς ονόμασε «χλιαρή», πίστευε ότι ήταν πλούσια και δεν χρειαζόταν τίποτα. Ο Ιησούς δήλωσε, αντίθετα, ότι ήταν «άθλια, αξιολύπητη, φτωχή, τυφλή και γυμνή» (Αποκάλυψη 3:17). Αν υπάρχει κάποια πτυχή της αγάπης μας για τον Ιησού ή της πορείας μας μαζί Του που είναι λιγότερο σημαντική από ό,τι ήταν κάποτε, είμαστε χλιαροί σε αυτήν την πτυχή. Ο Ιησούς τους συμβούλεψε να αγοράσουν χρυσάφι καθαρισμένο με φωτιά, να ντυθούν με λευκά ενδύματα και να λάβουν οφθαλμικό βάλσαμο για να μπορούν να βλέπουν καθαρά (Αποκάλυψη 3:18).

Ας εφαρμόσουμε τη συμβουλή του Ιησού στην πράξη. Ας σκεφτούμε αυτή την περίοδο της αφιέρωσης ως μια περίοδο για να «αγοράσουμε χρυσάφι» καθαρισμένο στη φωτιά, να αυξήσουμε την πνευματική μας εξουσία και την οικειότητά μας με τον Θεό, ενώ παράλληλα θα καθαρίσουμε τις καρδιές και τις ζωές μας από τις επιπτώσεις του πνεύματος του κόσμου.

Η Καινή Διαθήκη καλεί κάθε πιστό σε αγιασμό: να αποβάλει τις συνήθειες του παλιού εαυτού και να περπατήσει στη νέα ζωή που μας έχει δώσει ο Χριστός. Πρέπει να ντυθούμε τον νέο εαυτό, ο οποίος είναι «ανανεούμενος σε γνώση κατά την εικόνα του δημιουργού του» (Κολοσσαείς 3:10).

Εν Χριστώ, ντυνόμαστε με ταπεινότητα, πραότητα, καλοσύνη και υπομονή (Κολοσσαείς 3:12). Αντί να ζούμε για τον εαυτό μας, ανεχόμαστε τους άλλους και συγχωρούμε όσους αμαρτάνουν εναντίον μας, όπως ακριβώς μας έχει συγχωρέσει ο Κύριος. Πάνω απ' όλα, ντυνόμαστε με αγάπη, «η οποία συνδέει τα πάντα εν τέλεια αρμονία» (Κολοσσαείς 3:13-14).

Η εμπιστοσύνη μας έγκειται στην επιθυμία και την πιστότητα του Πατέρα να μας συναντήσει και να μας μεταμορφώσει όταν Του κάνουμε χώρο. Πρέπει επομένως να είμαστε πρόθυμοι να διακόψουμε τις κανονικές μας δραστηριότητες και να Του επιτρέψουμε να αναδιοργανώσει τις καρδιές, τις ζωές και τις διακονίες μας.

Δεδομένης της πνευματικής ασθένειας που είναι ήδη βαθιά ριζωμένη στην Εκκλησία, η «συνταγή» πρέπει να είναι ριζική. Ως εκ τούτου, καλούμε όσους είναι πρόθυμοι να συμμετάσχουν σε αυτή τη διαδικασία να αφιερώσουν 21 ημέρες στο προσωπικό και εκκλησιαστικό τους ημερολόγιο για να ταπεινωθούν, να στραφούν στον Θεό ολόψυχα, να σχίσουν τις καρδιές τους, να προσευχηθούν, να μετανοήσουν και να αναζητήσουν την παρουσία του Θεού. Αυτό είναι απολύτως απαραίτητο αν θέλουμε να δούμε αναζωπύρωση και μεταμόρφωση στη ζωή και τις κοινότητές μας.

Πρέπει επίσης να αποχωριστούμε από τον κόσμο, να επιστρέψουμε στη διαθήκη μας με τον Κύριο, να εξετάσουμε τον εαυτό μας υπό το φως της αγιότητάς Του και να απομακρυνθούμε από το πνεύμα του κόσμου. Η αναζήτηση της ζωής στη Βασιλεία Του είναι το πρώτο κρίσιμο βήμα στη διαδικασία της αναζωπύρωσης

Επειδή αυτή η περίοδος έχει σκοπό να αποκαταστήσει τη σχέση διαθήκης μας και την οικειότητά μας με τον Θεό, ζητάμε από τους συμμετέχοντες να ακολουθήσουν τη «συνταγή» που μας δίνει στο Β' Χρονικών 7:14.

Επομένως, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η εστίασή μας θα είναι να ταπεινώσουμε τον εαυτό μας ενώπιον του Κυρίου, να αναγνωρίσουμε το μεγαλείο Του και την πνευματική μας αδυναμία και να ζητήσουμε το έλεός Του. Πρέπει να αναζητήσουμε την παρουσία του Πατέρα και να στραφούμε από τους κακούς μας τρόπους—μια γνήσια στροφή από τους τρόπους του κόσμου προς τις αξίες της Βασιλείας Του.

Παρακάτω παρατίθενται πρακτικοί τρόποι για να νηστεύσετε, να ασκήσετε την αυταπάρνηση και να επιδιώξετε μεγαλύτερη οικειότητα με τον Κύριο κατά τη διάρκεια αυτών των 21 ημερών:

• Μην αγοράζετε τίποτα που δεν χρειάζεστε. Αντισταθείτε στο πνεύμα του υλισμού και του καταναλωτισμού. Μειώστε τα έξοδα και αυξήστε τις συνεισφορές σας στους άλλους.

• Αντιμετωπίστε το φορτωμένο σας πρόγραμμα και περιορίστε ή εξαλείψτε εντελώς τις περιττές δραστηριότητες ή συναντήσεις. Το Ησαΐας 64:4 λέει ότι ο Θεός ενεργεί για εκείνους που Τον περιμένουν.

• Νηστεύστε από κάθε είδους ψυχαγωγία. Κάντε πρακτικά βήματα για να εξαλείψετε όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και βυθιστείτε στην παρουσία και τον Λόγο του Θεού (Ρωμαίους 12:2).

• Νηστεύστε από την τροφή. Αντιμετωπίστε τις σωματικές και σαρκικές επιθυμίες. Σκεφτείτε μια νηστεία του Δανιήλ ή την αποχή από πράγματα όπως η ζάχαρη και το αλεύρι (Γαλάτες 5:16).

• Αντιμετωπίστε τις αμαρτίες του λόγου αντιστεκόμενοι στη κουτσομπολιά, τη συκοφαντία και την κρίση (Παροιμίες 13:3).

• Αντιμετωπίστε την υπερηφάνεια και την αυτοπεποίθηση ταπεινώνοντας τον εαυτό σας ενώπιον του Θεού (Ιάκωβος 4:6, 10).

Συνεχίστε να διαλογίζεστε πάνω σε όσα διαβάσατε και προσευχηθήκατε από τον οδηγό εκείνη την ημέρα και επιτρέψτε στον Κύριο να σας οδηγήσει βαθύτερα στη μετάνοια και την προσευχή.

Αντιμετώπισε την απιστία· ανανέωσε τη διαθήκη σου με τον Κύριο και ενέτεινε την πίστη σου (Μάρκος 16:14).

Αντιμετωπίστε την ανηθικότητα ζητώντας συγχώρεση για ακάθαρτες συμπεριφορές ή σκέψεις.

Ανανεώστε τη διαθήκη σας με τον Θεό—με τα μάτια, τα χείλη και τα αυτιά σας—και «...παραστήστε τα σώματά σας ως θυσία ζωντανή, άγια και ευπρόσδεκτη στον Θεό...» (Ρωμαίους 12:1).

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου αφιέρωσης, θα υπάρξει αντίσταση σε δύο μέτωπα: ο εχθρός θα σας βάζει σε πειρασμό να παραπονεθείτε, και η σάρκα σας θα αντισταθεί στην αυτοαποποίηση. Αλλά η Επιστολή προς Γαλάτες 5:17 μας υπενθυμίζει ότι η σάρκα πολεμά ενάντια στο Πνεύμα. Αν περπατάμε σύμφωνα με το Πνεύμα, δεν θα ικανοποιήσουμε τις επιθυμίες της σάρκας (Γαλάτες 5:16).

Ακολουθήστε τα εδάφια Ιάκωβος 4:7-8: «Υποταχθείτε λοιπόν στον Θεό· αντισταθείτε στον διάβολο, και θα φύγει από εσάς· πλησιάστε στον Θεό, και θα πλησιάσει σε εσάς»

Αναγνωρίστε την προσπάθεια του εχθρού να σας αποθαρρύνει. Ένα από τα αγαπημένα του όπλα είναι η απιστία—«Δεν θα μπορούσα ποτέ να το κάνω αυτό· δεν έχω χρόνο». Πρέπει να κάνουμε ένα βήμα μπροστά με πίστη, γνωρίζοντας ότι Εκείνος «ανταμείβει εκείνους που τον εκζητούν» (Εβραίους 11:6).

Αυτή η διαδικασία και οι καρποί της πρέπει να εκφράζονται σε τρία επίπεδα:

• Προσωπικά, στη σχέση μας με τον Θεό.

• Στις οικογένειές μας.

• Μαζί ως εκκλησία.

Ο πρωταρχικός σκοπός αυτών των 21 Ημερών Αφιέρωσης είναι πολύ περισσότερο από το να ακολουθούμε και να εφαρμόζουμε απλώς τα λόγια και τις αλήθειες αυτού του οδηγού. Αυτό το ταξίδι αφορά το άνοιγμα των καρδιών μας στο Άγιο Πνεύμα, επιτρέποντάς Του να αποκαλύψει οτιδήποτε μας εμποδίζει να ζήσουμε στην αληθινή Χριστιανοσύνη και τη μετάνοια για οτιδήποτε μας εμποδίζει να βιώσουμε πλήρως αυτό που ήδη μας ανήκει μέσω του ολοκληρωμένου έργου του σταυρού.

Ο Πατέρας επιθυμεί να βαδίσουμε στην πληρότητα αυτής της μεγάλης σωτηρίας. Το μεγαλύτερο μέρος της σωτηρίας μας είναι ότι έχουμε αποκατασταθεί στον Πατέρα. Αυτός ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της έλευσής Του και ο απώτερος στόχος του σταυρού. «Διότι και ο Χριστός μια φορά έπαθε για τις αμαρτίες, ο δίκαιος για τους αδίκους, για να μας φέρει στον Θεό…» (Α΄ Πέτρου 3:18).

Δεύτερον, καλούμαστε να συμμορφωνόμαστε με την εικόνα του Ιησού—να Του μοιάσουμε περισσότερο. Το να μοιάσουμε με τον Ιησού σημαίνει πρώτα και κύρια να αγκαλιάσουμε την ταυτότητά μας ως γιοι και κόρες του Θεού, υπερβολικά και άνευ όρων αγαπημένοι ανά πάσα στιγμή, με την ίδια αγάπη που έχει Εκείνος για τον Ιησού (Ιωάννης 17:23). «Δείτε ποια αγάπη μας έδωσε ο Πατέρας, ώστε να ονομαστούμε παιδιά του Θεού· και έτσι είμαστε» (Α΄ Ιωάννη 3:1).

Ο Ιησούς προσευχήθηκε: «Την δόξα που μου έδωσες, την έδωσα σε αυτούς, για να είναι ένα, όπως είμαστε εμείς ένα» (Ιωάννης 17:22). Μέσω του σταυρού, έχουμε έλθει σε σχέση με τον Πατέρα, έχουμε γίνει ένα με Αυτόν όπως είναι ο Ιησούς, και έχουμε γίνει συγκληρονόμοι με τον Χριστό: «Το ίδιο το Πνεύμα δίνει μαρτυρία μαζί με το πνεύμα μας ότι είμαστε παιδιά του Θεού· και αν είμαστε παιδιά, είμαστε και κληρονόμοι, κληρονόμοι του Θεού και συγκληρονόμοι του Χριστού…» (Ρωμαίους 8:16-17).

Όλα όσα έκανε ο Ιησούς πηγάζουν από την ταυτότητά Του ως Υιός και τη σχέση αγάπης Του με τον Πατέρα. Δεν μπορούσε να κάνει τίποτα χωρίς τον Πατέρα και παρέμενε συνεχώς στην αγάπη Του (Ιωάννης 15:9-10). Με τον ίδιο τρόπο, εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα χωρίς να μένουμε εν Χριστώ (Ιωάννης 15:5). Το να μένουμε εν Χριστώ σημαίνει επίσης να μένουμε ενωμένοι με τον Πατέρα και στην αγάπη Του για εμάς (Ιωάννης 17:21-22).

Καλούμαστε να αποκαλύψουμε τον Χριστό στη γη, γιατί «...δεν ζω πλέον εγώ, αλλά ο Χριστός ζει μέσα μου...» (Γαλάτες 2:20). Καθώς η σχέση μας με τον Πατέρα βαθαίνει, η παρουσία, η αγάπη, η χαρά, η ειρήνη και η δύναμή Του εκδηλώνονται πληρέστερα στη ζωή μας και η Βασιλεία Του αποκαλύπτεται μέσα και μέσω ημών σε μεγαλύτερο βαθμό.

Αυτό πρέπει να παραμείνει η κεντρική μας επιδίωξη καθ’ όλη τη διάρκεια αυτών των 21 ημερών και ολόκληρης της ζωής μας: να αναπτυσσόμαστε στη σχέση μας με τον Πατέρα, να πορευόμαστε καθημερινά στη χαρά και τα οφέλη αυτής της σχέσης, να φανερώνουμε τον Χριστό και να κάνουμε τα έργα του Ιησού και ακόμη μεγαλύτερα έργα (Ιωάννης 14:12).

Κατά τη διάρκεια αυτών των 21 ημερών, ο Κύριος θα μας καταδικάσει και θα μας οδηγήσει σε μετάνοια. Ακόμα και μετά τη μετάνοια, ωστόσο, μπορούμε να παραμείνουμε επικεντρωμένοι στις αποτυχίες μας και να παρασυρθούμε στην καταδίκη. Μπορούμε να ομολογήσουμε τον Λόγο του Θεού και να πολεμήσουμε ενάντια στις αδυναμίες μας, αλλά αν η προσοχή μας παραμείνει προσηλωμένη στην αμαρτία, αρχίζουμε να αγωνιζόμαστε με τη δική μας δύναμη. Η κλήση μας δεν είναι να συνεχίσουμε να κοιτάμε την αμαρτία μας, αλλά να σηκώσουμε τα μάτια μας στον Ιησού.

Μετάνοια σημαίνει στροφή από την αμαρτία προς τον Ιησού. Μόλις μετανοήσουμε, η προσοχή μας δεν πρέπει πλέον να παραμένει στην αδυναμία της σάρκας μας, αλλά σε Εκείνον στον οποίο έχουμε επιστρέψει: «Ατενίζοντας τον Ιησού, τον αρχηγό και τελειωτή της πίστης μας…» (Εβραίους 12:2).

Η Βίβλος υπόσχεται μεταμόρφωση όχι μέσω της προσπάθειας, αλλά μέσω της παρατήρησης: «Και πάντες ημείς, βλέποντας με ακάλυπτο πρόσωπο τη δόξα του Κυρίου, μεταμορφωνόμαστε στην ίδια εικόνα από δόξα σε δόξα· διότι αυτό προέρχεται από τον Κύριο, που είναι το Πνεύμα» (Β΄ Κορινθίους 3:18). Βλέπουμε τον Ιησού περνώντας χρόνο στην παρουσία Του και συλλογιζόμενοι τα λόγια Του, τη ζωή Του και τον χαρακτήρα Του. Οι μαθητές μεταμορφώθηκαν καθώς ζούσαν μαζί Του, παρακολουθούσαν πώς περπατούσε, άκουγαν τη διδασκαλία Του και έβλεπαν την καρδιά Του. Μέσα από τα Ευαγγέλια, μπορούμε επίσης να βλέπουμε τον Ιησού και να συμμορφωνόμαστε με την εικόνα Του.

Σε κάθε τομέα αγώνα, μπορούμε να κοιτάξουμε πώς έζησε ο Ιησούς. Για να αναπτυχθούμε σε ταπεινότητα, βλέπουμε πώς βασιζόταν στον Πατέρα, επέλεγε την κατώτερη θέση και υπηρετούσε τους άλλους. Για να αναπτυχθούμε σε συμπόνια, στοχαζόμαστε το έλεός Του προς τους συντετριμμένους και τους αμαρτωλούς. Για να λάβουμε θάρρος, βλέπουμε την τόλμη Του. Καθώς Τον βλέπουμε καθαρά, το Πνεύμα Του μας μεταμορφώνει στην ομοίωσή Του.

Όταν η αμαρτία κυριαρχεί στην προσοχή μας, μεγεθύνουμε τη δύναμή της και αρχίζουμε να προσπαθούμε να αγιαστούμε. Ο Κύριος μας επιτρέπει να φτάσουμε στο τέλος των προσπαθειών μας και να αναγνωρίσουμε την αλήθεια των λόγων του Ιησού: «...χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα» (Ιωάννης 15:5). Η μεταμόρφωση έρχεται κοιτάζοντας τον Ιησού, λαμβάνοντας τη χάρη Του και επιτρέποντας στο Πνεύμα Του να μας αλλάξει από μέσα μας, «γιατί ο Θεός είναι αυτός που ενεργεί μέσα σας και το να θέλετε και το να ενεργείτε για την ευδοκία Του» (Φιλιππησίους 2:13). Αυτό που βλέπουμε, αυτό γινόμαστε.

Ιδού ο Ιησούς, όχι η αμαρτία σου.

Πορτογαλικά (PDF) / Ισπανικά (PDF) / Γαλλικά (PDF) / Ιταλικά (PDF)

Κατά τη διάρκεια αυτών των 21 Ημερών Αφιέρωσης, το εδάφιο Β΄ Χρονικών 7:14 παρέχει το βιβλικό μας πλαίσιο. Κατά τη διάρκεια των πρώτων επτά ημερών, θα επικεντρωθούμε στην ταπείνωση του εαυτού μας. Από την 8η έως την 14η ημέρα, θα εμβαθύνουμε στη μετάνοια, αποστρέφοντας τις πονηρές μας οδούς. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων επτά ημερών, θα αναζητήσουμε το πρόσωπο του Πατέρα.

Καθώς προετοιμαζόμαστε να ταπεινώσουμε τον εαυτό μας, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η υπερηφάνεια δεν είναι απλώς ένα ελάττωμα - είναι ένα από τα μεγαλύτερα αμαρτήματα και εμπόδια στην οικειότητα με τον Πατέρα και στην εμπειρία της παρουσίας και της αγάπης Του. Η υπερηφάνεια μας απομακρύνει από την αγκαλιά Του. Η ταπεινότητα μας φέρνει κοντά στην καρδιά Του. Η υπερηφάνεια λέει: «Ξέρω καλύτερα. Μπορώ να το κάνω αυτό μόνος μου», αλλά η ταπεινότητα ψιθυρίζει: «Πατέρα, σε χρειάζομαι. Σε εμπιστεύομαι». Ο Πατέρας λαχταρά να περπατήσουν τα παιδιά Του με ταπεινότητα επειδή ανοίγει την πόρτα για την παρουσία και την αγάπη Του να γεμίσουν κάθε κενό σημείο στις καρδιές μας.

Η αμαρτωλή μας φύση είναι σαν τη βαρύτητα—μας τραβάει συνεχώς προς τα μέσα, προς τον εαυτό και την αυτοϊκανοποίηση. Η άνεση και η αφθονία μπορούν να ενισχύσουν αυτή την έλξη, αμβλύνοντας την επίγνωσή μας για την ανάγκη μας για τον Πατέρα. Η υπερηφάνεια είναι απατηλή: υπόσχεται ελευθερία, αλλά μας υποδουλώνει στον εαυτό. Η υπερηφάνεια ψιθυρίζει: «Δεν Τον χρειάζεσαι», αλλά το Πνεύμα Του μας υπενθυμίζει απαλά ότι κάθε ανάσα και κάθε ευλογία προέρχεται από το χέρι Του.

Η Γραφή προειδοποιεί ότι «η υπερηφάνεια προηγείται της καταστροφής» (Παροιμίες 16:18), αλλά μας διαβεβαιώνει επίσης ότι ο Θεός δίνει χάρη στους ταπεινούς (Ιάκωβος 4:6). Ο Πατέρας αντιτίθεται στους υπερήφανους, αλλά δεν αποσύρεται από εμάς στην αδυναμία μας. Πλησιάζει, περιμένοντας να επιστρέψουμε, και κατοικεί με εκείνους που είναι μεταμελημένοι και ταπεινοί στο πνεύμα (Ησαΐας 57:15). Η ταπεινοφροσύνη είναι το κλειδί που ξεκλειδώνει μια βαθύτερη κοινωνία μαζί Του.

Η υπερηφάνεια δηλητηριάζει τις καρδιές μας και γεννά μια ολόκληρη οικογένεια αμαρτιών: εγωιστική φιλοδοξία, ζήλια, φθόνο που περιφρονεί τις ευλογίες των άλλων και πολλά άλλα. Σαν ένας επιδέξιος συνήγορος υπεράσπισης, η υπερηφάνεια διαστρεβλώνει την αλήθεια, δικαιολογεί την αμαρτία και δικαιολογεί τη συμπεριφορά της. Φιμώνει την εξομολόγησή μας στον Θεό και στους άλλους, σκληραίνει τις καρδιές μας και μας κάνει να αντιστεκόμαστε στο να λέμε: «Έκανα λάθος. Σε παρακαλώ συγχώρεσέ με». Η υπερηφάνεια χτίζει τείχη που εμποδίζουν τη σχέση μας με τον Πατέρα και με τους άλλους. Αν μείνει αμετανόητη, διαλύει τις σχέσεις και μας αφήνει πικραμένους και απομονωμένους. Αλλά ο Πατέρας είναι πάντα έτοιμος να μας αποκαταστήσει όταν επιστρέψουμε σε Αυτόν.

Η ταπεινότητα γκρεμίζει αυτά τα τείχη. Σαν τον πατέρα του ασώτου υιού, ο Πατέρας τρέχει να αγκαλιάσει όσους επιστρέφουν σε Αυτόν. Ο Ιησούς είπε ότι ο τελώνης που κραύγασε για έλεος επέστρεψε στο σπίτι του δικαιωμένος (Λουκάς 18:13-14). Ο Πατέρας θεωρεί πολύτιμη μια συντετριμμένη και μεταμελημένη καρδιά (Ψαλμός 51:17) και κοιτάζει με εύνοια αυτόν που είναι ταπεινός και μεταμελημένος στο πνεύμα (Ησαΐας 66:2).

Όταν ταπεινώνουμε τον εαυτό μας, γινόμαστε περισσότερο σαν τον Ιησού—υπηρετούμε, δίνουμε και αγαπάμε. Τα έργα της σάρκας μας αφήνουν άδειους, αλλά ο καρπός του Πνεύματος Του μας ζωντανεύει (Γαλάτες 5:22-23). ​​Η σαρκική, αμαρτωλή μας φύση είναι εγωκεντρική—προστατεύεται με κάθε κόστος και συνεχώς ρωτάει: «Τι ωφελεί εμένα;» Η Γραφή αποκαλεί τις εκδηλώσεις της «έργα της σάρκας» (Γαλάτες 5:19-21). Πρέπει να φέρουμε στο φως τις συμπεριφορές, τα λόγια, τις επιθυμίες και τις σχεσιακές αμαρτίες της.

Στάσεις της Καρδιάς: Η αμαρτωλή μας φύση είναι περήφανη, αλαζονική, υπεροπτική, ματαιόδοξη, ναρκισσιστική, αδιδάσκαστη, επαναστατική, πικρόχολη, ασυγχώρητη, κακόβουλη, κακεντρεχής, διφορούμενη, υποκριτική, αυτοδικαιούμενη, καυχησιάρα, αχάριστη, άπιστη, αδίστακτη, βέβηλη, ειδωλολατρική και δεισιδαίμονα. (Μάρκος 7:21–23· Ρωμαίους 1:29–31· Γαλάτες 5:19–21· Β' Τιμόθεο 3:2–5· Ιάκωβος 3:14–16)

Αμαρτίες της Γλώσσας: Η αμαρτωλή μας φύση λέει ψέματα, χειραγωγεί, ελέγχει, κυριαρχεί, παραπονιέται, επικρίνει, κρίνει, χλευάζει με κυνισμό, κουτσομπολεύει, συκοφαντεί, μιλάει σκληρά, δεν δείχνει έλεος και αρνείται να αγαπήσει. (Παροιμίες 6:16–19, 13:3, Εφεσίους 4:25, 29, 31, Κολοσσαείς 3:8–9, Ιάκωβος 3:5–10, 4:11–12)

Επιθυμίες της Σάρκας: Η αμαρτωλή μας φύση είναι άπληστη, λάγνα, αισθησιακή, πλεονεξία, λαίμαργη, μεθυσμένη, σπάταλη και οκνηρή. (Μάρκος 7:21–23· Ρωμαίους 13:13–14· Α΄ Κορινθίους 6:9–10· Γαλάτες 5:19–21· Κολοσσαείς 3:5· Α΄ Πέτρου 4:3)

Σχεσιακές Αμαρτίες: Η αμαρτωλή μας φύση είναι ανυπόμονη, πεισματάρα, αναίσθητη, μνησίκακη, θυμωμένη, αγχώδης, αγενής, αρνητική, αδιάφορη, ζηλιάρα, κατηγορεί τους άλλους, ανέντιμη, δόλια, εριστική και διχαστική. (Ρωμαίους 1:29–31· Α΄ Κορινθίους 3:3· Γαλάτες 5:19–21· Εφεσίους 4:31–32· Κολοσσαείς 3:8, 12–13· Ιάκωβος 3:14–16)

Στοχαστείτε πάνω σε αυτούς τους τομείς κατά τη διάρκεια των πρώτων επτά ημερών και ζητήστε από τον Κύριο να σας αποκαλύψει πού βρίσκονται στη ζωή σας. Φέρτε τον καθένα ενώπιόν Του, μετανοήστε ειλικρινά και ζητήστε χάρη για να αποβάλετε τον παλιό εαυτό, να περπατήσετε με τον νέο εαυτό και να καρποφορήσετε τον καρπό του Πνεύματος.

Διαλογισμός της Ημέρας

Πρέπει να ξεκινήσουμε με το να είμαστε φτωχοί στο πνεύμα, επειδή είναι αδύνατο να ταπεινώσουμε πραγματικά τον εαυτό μας χωρίς πρώτα να αναγνωρίσουμε την πλήρη εξάρτησή μας από τον Θεό (Ιωάννης 15:5). Ο Ιησούς επέλεξε σκόπιμα την ελληνική λέξη «πτωχός», περιγράφοντας έναν ζητιάνο χωρίς δικούς του πόρους που εξαρτάται εξ ολοκλήρου από κάποιον άλλον. Η φτώχεια του πνεύματος, επομένως, πλήττει τη ρίζα της υπερηφάνειας και γίνεται το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζεται μια ζωή ταπεινότητας. Η Βασιλεία των Χριστιανών ξεκινά εκεί που τελειώνει η αυτάρκεια.

Οι φτωχοί τω πνεύματι αναγνωρίζουν πόσο φτωχοί είναι όταν κοιτάζουν ανθρώπους στη Βίβλο, σε όλη την ιστορία, ακόμη και σήμερα που περπάτησαν βαθιά με τον Πατέρα και χρησιμοποιήθηκαν δυναμικά για τους σκοπούς Του - ανθρώπους που έζησαν εξαιρετική ζωή και οικειότητα με τον Θεό. Η ζωή τους αποκαλύπτει πόσο περισσότερα υπάρχουν στον Θεό και αποκαλύπτει πόσο λίγα έχουμε εμείς σε σύγκριση.

Ωστόσο, το απόλυτο παράδειγμά μας είναι ο ίδιος ο Ιησούς. Κανείς δεν περπάτησε στην πληρότητα της Βασιλείας, αλλά εξαρτήθηκε περισσότερο από τον Πατέρα από τον Ιησού. Ο Ιησούς δεν έκανε τίποτα μακριά από τον Πατέρα και ζούσε σε συνεχή κοινωνία μαζί Του. Όταν κοιτάμε τον Ιησού και όλα όσα έδειξε και αγόρασε μέσω του ολοκληρωμένου έργου Του, και στη συνέχεια το συγκρίνουμε με αυτό που εκδηλώνεται στη ζωή μας, βλέπουμε πόσο πραγματικά φτωχοί είμαστε.

Όταν ο Ιησούς λέει «αυτών εστί η βασιλεία των ουρανών», αποκαλύπτει τι ανήκει στους πτωχούς τω πνεύματι. Νομικά, η Βασιλεία είναι ήδη δική μας εν Χριστώ (Εφεσίους 1:3). Αλλά καθώς αναγνωρίζουμε τη φτώχεια μας και εγκαταλείπουμε την αυτάρκειά μας, οι πραγματικότητες της Βασιλείας εκδηλώνονται σε εμάς σε μεγαλύτερο βαθμό.

«Ο Θεός αντιτάσσεται στους υπερήφανους, στους ταπεινούς όμως δίνει χάρη.» (Ιάκωβος 4:6)

Η πτώχευση του πνεύματος μας οδηγεί στην ταπεινότητα που υποτάσσεται στην Κυριαρχία του Πατέρα, εμπιστεύεται την ηγεσία Του, υπακούει στον Λόγο Του και αγκαλιάζει το θέλημά Του πάνω από το δικό μας.

Όσο περισσότερο αναγνωρίζουμε τη φτώχεια μας, τόσο περισσότερο εξαρτόμαστε από τον Πατέρα και λαμβάνουμε τη χάρη Του. Η κατάσταση της ζωής μας έρχεται όλο και περισσότερο σε συμφωνία με τη νομική μας θέση. Οι φτωχοί τω πνεύματι αναγνωρίζουν πόσο λίγα έχουν μέσα τους και επομένως βιώνουν περισσότερα από αυτά που είναι ήδη δικά τους εν Χριστώ. Αυτή είναι η αρχή της αληθινής ταπεινότητας: η αναγνώριση της πλήρους εξάρτησής μας από τον Πατέρα, ώστε η Βασιλεία Του και ο Χριστός να φανερωθούν σε εμάς σε μεγαλύτερο βαθμό.

Προσευχές 

(Προσευχηθείτε δυνατά και ζητήστε από τους άλλους να επαναλάβουν μετά από εσάς)

Προσωπικός

• Πάτερ, συγχώρεσέ με που δεν είμαι πτωχός τω πνεύματι και δεν ταπεινώθηκα.

• Συγχώρεσέ με για την υπερηφάνεια που αντιστέκεται στην ταπεινότητα και κλείνει την καρδιά μου στην παρουσία Σου.

• Συγχώρεσέ με που επιδιώκω τον έλεγχο και τα υπάρχοντα και που βασίζομαι στον εαυτό μου αντί να βασίζομαι πλήρως σε Εσένα.

• Δίδαξέ με να περπατάω με ταπεινότητα και να εμπιστεύομαι την πατρική Σου φροντίδα κάθε μέρα.

• Γέμισέ με με τη χαρά της γνώσης ότι η βασιλεία Σου ανήκει στους πτωχούς τω πνεύματι. Στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού, αμήν.

Οικογένεια

• Πάτερ, συγχώρεσέ μας ως οικογένεια που δεν είμαστε πτωχοί στο πνεύμα και που δεν αναγνωρίζουμε ότι χωρίς Εσένα δεν έχουμε τίποτα και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.

• Συγχώρεσέ μας για την υπερηφάνεια, τον εγωισμό, την αυτάρκεια και την έλλειψη ταπεινότητας.

• Συγχώρεσέ μας που δεν Σε εμπιστευόμαστε ως την αληθινή πηγή κάθε καλού δώρου.

• Δίδαξέ μας να είμαστε μια οικογένεια που βασίζεται σε Σένα και ταπεινώνει τον εαυτό μας μπροστά στην παρουσία Σου.

• Κάντε το σπίτι μας ένα μέρος που χαρακτηρίζεται από ταπεινότητα, εμπιστοσύνη, αγάπη και ευγνωμοσύνη. Στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού, αμήν.

Εκκλησία στην πόλη

• Πατέρα, συγχώρεσε την εκκλησία σε αυτή την πόλη που εμπιστεύεται τη δική της δύναμη, ιδέες, πόρους και φήμη αντί να ταπεινωθεί ενώπιόν Σου.

• Συγχώρεσέ μας για την υπερηφάνεια που αντιστάθηκε στο Πνεύμα Σου και μας εμπόδισε να έρθουμε σε επαφή μαζί Σου.

• Δίδαξέ μας να περπατάμε με ταπεινότητα και εξάρτηση, ώστε η βασιλεία Σου να προοδεύσει σε αυτή την πόλη.

• Ἀνέστησε ἐκκλησίαν πτωχὴν τῷ πνεῦματι, πλουσίαν τῇ χάριτι καὶ πλήρη τῆς παρουσίας Σου. ἐν ὀνόματι Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, αμήν.

Εκκλησία στο Έθνος

• Πατέρα, συγχώρεσε την εκκλησία σε αυτό το έθνος που εξυμνεί τη δική της σοφία και ευημερία αντί να υποκλίνεται ενώπιόν Σου.

• Συγχώρεσέ μας για την υπερηφάνεια που μας έχει τυφλώσει στην ανάγκη μας για Εσένα.

• Δίδαξέ μας να ταπεινωνόμαστε κάτω από το κραταιό Σου χέρι, για να λάβουμε τη χάρη Σου.

• Μεταμορφώστε την εκκλησία σε αυτό το έθνος σε έναν ταπεινό λαό που εκδηλώνει την πραότητα, την ταπεινότητα και την παρουσία του Ιησού. Στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού, αμήν.

Δηλώσεις της Αγίας Γραφής

Επιλέξτε έναν ή περισσότερους για να προσευχηθείτε για την κοινότητά σας, την πόλη και το έθνος σας.

• «Όπως λοιπόν δεχτήκατε Χριστό Ιησού τον Κύριο, έτσι και να περιπατείτε εν αυτώ, ριζωμένοι και εποικοδομημένοι εν αυτώ και στηριγμένοι εν πίστει, καθώς διδαχθήκατε, περισσεύοντες εν ευχαριστία.» (Κολοσσαείς 2:6-7)

• «Ταπεινωθείτε ενώπιον του Κυρίου, και θα σας υψώσει.» (Ιάκωβος 4:10)

• «Μην κάνετε τίποτα από φιλοδοξία ή έπαρση, αλλά με ταπεινοφροσύνη θεωρείτε τους άλλους ανώτερους από τον εαυτό σας.» (Φιλιππησίους 2:3)

• «Ντυθείτε όλοι σας ταπεινοφροσύνη ο ένας προς τον άλλον· επειδή, ο Θεός αντιτάσσεται στους υπερήφανους, στους ταπεινούς όμως δίνει χάρη». (Α΄ Πέτρου 5:5)

• «Αρκεί σοι η χάρις μου, διότι η δύναμή μου εν τη αδυναμία φανερώνεται τέλεια.» (Β΄ Κορινθίους 12:9)

Σας ενθαρρύνουμε να συνεχίσετε να στοχάζεστε πάνω στις Γραφές που αναφέρθηκαν σήμερα.

Συνεχίστε διαβάζοντας την 2η ημέρα αύριο.

Ο διαλογισμός της ημέρας

Ο Ιησούς ήρθε για να αποκαλύψει τον Πατέρα και να μας δείξει πώς μοιάζει μια ζωή υπακοής, ταπεινότητας και εξάρτησης. Έδειξε τέλεια πώς πρέπει να περπατούν τα παιδιά του Πατέρα σε αυτόν τον κόσμο. Ταπείνωσε τον Εαυτό Του γινόμενος άνθρωπος, εγκαταλείποντας τα δικαιώματα και τα προνόμιά Του και εξαρτώμενος πλήρως από τον Πατέρα (Φιλιππησίους 2:5-7).

Δήλωσε: «Ο Υιός δεν μπορεί να κάνει τίποτα από μόνος του, παρά μόνο ό,τι βλέπει να κάνει ο Πατέρας» (Ιωάννης 5:19). Κάθε επιλογή, κάθε πράξη, κάθε λόγος πήγαζε από μία αλήθεια: «Η τροφή μου είναι να κάνω το θέλημα εκείνου που με έστειλε και να επιτελώ το έργο του» (Ιωάννης 4:34). Αυτή η εξάρτηση δεν ήταν αδυναμία αλλά τέλεια αγάπη και εμπιστοσύνη.

Η ταπεινότητα και η υπακοή του Ιησού πηγάζουν από μια φλογερή σχέση αγάπης με τον Πατέρα Του, όχι απλώς από καθήκον. Στο βάπτισμά Του, ο Πατέρας διακήρυξε: «Συ είσαι ο Υιός μου ο αγαπητός· σε σένα ευαρεστήθηκα» (Μάρκος 1:11). Επειδή ήταν ασφαλής στην αγκαλιά του Πατέρα Του, δεν είχε ανάγκη να κυνηγήσει την ανθρώπινη επιδοκιμασία: «Δεν λαμβάνω δόξα από ανθρώπους» (Ιωάννης 5:41).

Ακόμα και όταν η υπακοή Τον οδήγησε στον σταυρό, ο Ιησούς υποτάχθηκε στο σχέδιο του Πατέρα: «Παρ’ όλα αυτά, όχι το δικό μου θέλημα, αλλά το δικό σου ας γίνει» (Λουκάς 22:42). Αυτή η προσευχή δεν ήταν παραίτηση - ήταν εμπιστοσύνη. Ήξερε ότι η αγάπη και το θέλημα του Πατέρα Του ήταν τέλεια, ακόμα και όταν ο δρόμος οδηγούσε μέσα από τα βάσανα.

Το να ζούμε μια αφοσιωμένη ζωή σημαίνει να αναπαυόμαστε στην παρουσία και την ηγεσία του Πατέρα όπως έκανε ο Ιησούς. Σημαίνει να εγκαταλείπουμε τις φιλοδοξίες και τους φόβους μας, όχι ως σκλάβοι αλλά ως γιοι και κόρες που Τον εμπιστεύονται και Τον αγαπούν αρκετά ώστε να υποχωρούν (Γαλάτες 4:7).

Αυτή η παραίτηση δεν είναι προαιρετική. Είναι ο στενός και δύσκολος δρόμος που οδηγεί στη ζωή (Λουκάς 9:23· Ματθαίος 7:13-14).

Το να ακολουθούμε τον Ιησού σημαίνει να βαδίζουμε στα βήματά Του στον στενό δρόμο της ταπεινότητας και της παράδοσης. Καλούμαστε όχι μόνο να πιστεύουμε σε Αυτόν, αλλά και να γινόμαστε σαν Αυτόν — επιλέγοντας καθημερινά το θέλημα του Πατέρα πάνω από το δικό μας, εμπιστευόμενοι την αγάπη και την ηγεσία Του περισσότερο από τη δύναμή μας και εκδηλώνοντας την ταπεινότητα και την αγάπη Του ενώπιον του κόσμου.

Προσευχές

Προσευχηθείτε δυνατά και ζητήστε από τους ανθρώπους να το επαναλάβουν

Προσωπικός

• Πατέρα, συγχώρεσέ με που βασίζομαι στις δικές μου δυνάμεις και κυνηγώ την επιδοκιμασία των ανθρώπων.

• Συγχώρεσέ με που προσκολλώμαι στη φιλοδοξία, τον έλεγχο και τον φόβο αντί να Σε εμπιστευτώ.

• Συγχωρέστε με για τη μερική και καθυστερημένη υπακοή που κρύβει την αυτοθέλησή μου.

• Δίδαξέ με να απαρνούμαι τον εαυτό μου καθημερινά, να εμπιστεύομαι την αγάπη Σου και να αναπαύομαι χαρούμενα στην παρουσία Σου.

• Συμμόρφωσέ με με την ταπεινότητα και την υπακοή του Ιησού, ώστε όλα όσα κάνω να φέρνουν δόξα μόνο σε Σένα. Στο όνομα του Κυρίου μου Ιησού Χριστού, αμήν.

Οικογένεια

• Πατέρα, συγχώρεσέ μας ως οικογένεια που βάζουμε τα σχέδια και τις επιθυμίες μας πάνω από το θέλημά Σου.

• Συγχωρέστε μας που βασιζόμαστε στη δική μας κατανόηση όταν παίρνουμε αποφάσεις.

• Συγχώρεσέ μας που δεν Σε εμπιστευτήκαμε και δεν Σε υπακούσαμε εξαιτίας του φόβου.

• Δίδαξέ μας να υπηρετούμε ο ένας τον άλλον και να βάζουμε ο ένας τον άλλον πάνω απ’ όλα καθώς περπατάμε μαζί με αγάπη, ταπεινότητα και υπακοή.

• Κάνε το σπίτι μας τόπο προσευχής όπου η παρουσία, η αγάπη και ο χαρακτήρας Σου είναι εμφανή. Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αμήν.

Εκκλησία στην πόλη

• Πατέρα, συγχώρεσε την εκκλησία σε αυτή την πόλη που επιδιώκει τα δικά της σχέδια αντί να υπακούει στον Χριστό ως Κεφαλή.

• Συγχώρεσέ μας για την υπερηφάνειά μας, την αυτοπεποίθησή μας και την αναζήτηση αναγνώρισης από τους ανθρώπους αντί για Εσένα.

• Συγχωρέστε μας που επιτρέπουμε στη διαίρεση να εμποδίζει τη μαρτυρία και την υπηρεσία μας ο ένας προς τον άλλον.

• Δίδαξέ μας να περπατάμε με ενότητα, ταπεινότητα και αγάπη, ακολουθώντας τον Ιησού μαζί ως μία εκκλησία.

• Κάνε την εκκλησία σε αυτή την πόλη οίκο προσευχής όπου ο Χριστός υψώνεται και το φως Του λάμπει μέσα από εμάς πριν από τους άλλους, διώχνοντας το σκοτάδι. Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αμήν.

Εκκλησία στο Έθνος

• Πατέρα, συγχώρεσε την εκκλησία σε αυτό το έθνος που εξυμνεί την ανεξαρτησία έναντι της ταπεινότητας και της παράδοσης.

• Συγχώρεσέ μας που επιδιώκουμε πολιτική δύναμη, πλούτο και ανθρώπινη τιμή αντί για το θέλημά Σου.

• Συγχωρέστε μας που συμβιβαστήκαμε με την υπακοή προκειμένου να διατηρήσουμε την άνεση, την επιρροή και τη φήμη μας.

• Δίδαξε την εκκλησία σε αυτή τη χώρα να εμπιστεύεται τη σοφία Σου, να υποτάσσεται στο θέλημά Σου και να αποκαλύπτει τον Χριστό μέσω ταπεινής υπακοής.

• Εκχύστε αναζωπύρωση σε όλο αυτό το έθνος, ώστε η εκκλησία Σου να γίνει φως αληθινό για τα έθνη. Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αμήν.

Δηλώσεις της Αγίας Γραφής

(Επιλέξτε μία ή περισσότερες Γραφές για να προσευχηθείτε για την κοινότητά σας, την πόλη και το έθνος σας.)

• «Γιατί σε αυτό έχετε κληθεί, επειδή και ο Χριστός έπαθε για εσάς, αφήνοντάς σας παράδειγμα, για να ακολουθήσετε τα ίχνη του.» (Α΄ Πέτρου 2:21)

• «Διότι κατέβηκα από τον ουρανό, όχι για να κάνω το δικό μου θέλημα, αλλά το θέλημα εκείνου που με έστειλε.» (Ιωάννης 6:38)

• «Τούτο φρονείτε μεταξύ σας, το οποίο είναι εν Χριστώ Ιησού, ο οποίος, ενώ ήταν εν μορφή Θεού, δεν θεώρησε αρπαγή την ισότητα με τον Θεό, αλλά κένωσε τον εαυτό του, παίρνοντας μορφή δούλου, γεννημένος κατ’ ομοίωση ανθρώπων. Και ευρεθείς εν μορφή ανθρώπου, ταπείνωσε τον εαυτό του υπακούοντας μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού.» (Φιλιππησίους 2:5-8)

• «Και ημείς πάντες, βλέποντας τη δόξα του Κυρίου με ακάλυπτο πρόσωπο, μεταμορφωνόμαστε στην ίδια εικόνα από δόξα σε δόξα· διότι αυτό προέρχεται από τον Κύριο, που είναι το Πνεύμα.» (Β΄ Κορινθίους 3:18)

• «Και έλεγε σε όλους: «Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του και ας σηκώνει τον σταυρό του κάθε μέρα και ας με ακολουθεί» (Λουκάς 9:23)

Σας ενθαρρύνουμε να συνεχίσετε να στοχάζεστε πάνω στις Γραφές που αναφέρθηκαν σήμερα.

Συνεχίστε διαβάζοντας την 3η ημέρα αύριο.

Ο διαλογισμός της ημέρας

Η συγχώρεση δοκιμάζει την ταπεινότητά μας. Η υπερηφάνεια προσκολλάται στην έλλειψη συγχώρεσης, υπερασπίζεται τον εαυτό της και περιμένει από το άλλο άτομο να διορθώσει τα πράγματα. Όταν αρνούμαστε να συγχωρήσουμε ή να ζητήσουμε συγχώρεση, είναι λόγω υπερηφάνειας. Η ταπεινότητα υπακούει στον Πατέρα, ανεξάρτητα από το μέγεθος της προσβολής. Παραδέχεται επίσης πότε έχουμε αμαρτήσει εναντίον κάποιου ή έχουμε πληγώσει κάποιον και ζητά συγχώρεση χωρίς δικαιολογίες.

Η ασυγχώρητη συμπεριφορά έχει μερικές από τις πιο σοβαρές συνέπειες της Αγίας Γραφής. Ο Ιησούς είπε ότι αν δεν συγχωρούμε τους άλλους, ούτε ο Πατέρας μας θα μας συγχωρήσει (Ματθαίος 6:14-15). Ο άκρατος θυμός, οι προσβολές και η ασυγχώρητη συμπεριφορά δίνουν στον διάβολο μια θέση στη ζωή μας (Εφεσίους 4:26-27). Αφού ο ασυγχώρητος δούλος παραδόθηκε στους δεσμοφύλακες, ο Ιησούς προειδοποίησε: «Έτσι θα κάνει και ο ουράνιος Πατέρας μου σε κάθε έναν από εσάς, αν δεν συγχωρήσετε τον αδελφό σας από καρδιάς» (Ματθαίος 18:34-35).

Δεν βασίζουμε τη συγχώρεση στα συναισθήματά μας. Απλώς ταπεινωνόμαστε και αποφασίζουμε να υπακούσουμε στον Λόγο του Θεού. Συγχωρούμε από καρδιάς λαμβάνοντας πλήρως υπόψη την προσβολή — ονομάζοντας ό,τι ειπώθηκε, έγινε, δεν ειπώθηκε ή δεν έγινε. Αναγνωρίστε το μέγεθος του χρέους χωρίς να δικαιολογείτε ή να υποβαθμίζετε το λάθος. Μερικές φορές αυτό που χρειάζεται συγχώρεση δεν είναι μόνο το ίδιο το γεγονός, αλλά και οι συνέπειες που προκάλεσε. Στη συνέχεια, συγχωρήστε, ακυρώστε το χρέος, αποδεχτείτε την απώλεια και «ευλογήστε και μην καταριέστε» τον παραβάτη (Ρωμαίους 12:14). Απαλλαγείτε από κάθε προσδοκία αποπληρωμής ή συγγνώμης. Εμπιστευτείτε τον Ιησού να αποκαταστήσει ό,τι χάθηκε. Αποκηρύξτε κάθε αρνητικό συναίσθημα, συμπεριλαμβανομένου του θυμού και του φόβου, κάθε ρίζα πικρίας και κάθε ψέμα που πιστέψατε (Εβραίους 12:15).

Συγχωρήστε τον/την σύζυγό σας, τους γονείς σας, τα παιδιά σας και τους άλλους, ξεκινώντας από εκείνους που σας πληγώνουν περισσότερο και όλους όσους αποκαλύπτει ο Πατέρας. Συγχωρήστε τους κατ' ιδίαν ενώπιον του Πατέρα (Μάρκος 11:25). Συνήθως δεν χρειάζεται να τους πλησιάσετε. 

Ξεκινήστε σήμερα απευθυνόμενοι σε οποιονδήποτε γύρω σας με τον οποίο υπάρχει ένα άλυτο ζήτημα (Ματθαίος 5:23-24). Ζητήστε από τον Πατέρα να αποκαλύψει τα λάθη σας, ξεκινώντας από τον/την σύζυγό σας, τους γονείς σας, τα παιδιά σας και εκείνους που πληγώνετε περισσότερο. Καταγράψτε τα. Πηγαίνετε πρόσωπο με πρόσωπο, αν είναι δυνατόν. Ζητήστε συγκεκριμένη συγχώρεση (Ιάκωβος 5:16). Στη συνέχεια, ρωτήστε τι σας διέφυγε. Ακούστε χωρίς να υπερασπίζεστε τον εαυτό σας και ζητήστε συγχώρεση για οτιδήποτε αποκαλύπτουν. Πηγαίνετε επίσης σε εκείνους που αδικήσατε και δεν ξέρουν τι κάνατε. Δεν χρειάζεται απαραίτητα να τους πείτε συγκεκριμένα τι είπατε ή κάνατε. Ομολογήστε το γενικά - για παράδειγμα, «Σε έκρινα». Η υπερηφάνεια επιμένει να έχει δίκιο. Η ταπεινότητα επιδιώκει να κάνει κάθε σχέση σωστή. 

Συνεχίστε να συγχωρείτε και να ζητάτε συγχώρεση κατά τη διάρκεια και μετά από αυτές τις είκοσι μία ημέρες, μέχρι να συγχωρεθεί κάθε γνωστό αδίκημα και να αντιμετωπιστεί κάθε σχεσιακό ζήτημα. Να είστε πρόθυμοι να συγχωρείτε και να ζητάτε συγχώρεση σε όλη σας τη ζωή.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πώς να συγχωρείτε βιβλικά, αποκτήστε πρόσβαση στο δωρεάν ηλεκτρονικό βιβλίο: https://www.globalconsecration.org/consecration-library

Προσευχές

Προσευχηθείτε δυνατά και ζητήστε από τους ανθρώπους να το επαναλάβουν

Προσωπικός

• Πατέρα, συγχώρεσέ με που κρατώ προσβολές και αρνούμαι να συγχωρήσω όπως με συγχώρεσες Εσύ.

• Συγχώρεσε την υπερηφάνειά μου που με εμποδίζει να παραδεχτώ τα λάθη μου και να ζητήσω από τους άλλους να με συγχωρέσουν.

• Συγχωρέστε με που μειώνω τον πόνο που προκαλείται από τα λόγια, τις πράξεις ή την αμέλειά μου.

• Δίδαξέ με να αναγνωρίζω τα ανεπίλυτα αδικήματα και δώσε μου τη χάρη να διορθώνω τα πράγματα.

• Βοήθησέ με να συγχωρήσω, να αποδεχτώ την απώλεια και να ευλογήσω όσους με πληγώνουν. Στο όνομα του Κυρίου μου Ιησού Χριστού, αμήν.

Οικογένεια

• Πατέρα, συγχώρεσε την οικογένειά μας που επέτρεψε στις προσβολές, τον θυμό και την πικρία να μας διχάσουν.

• Συγχωρέστε μας που πληγώνουμε ο ένας τον άλλον και υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας αντί να ακούμε.

• Συγχώρεσέ μας που κρατάμε αρχεία για τα λάθη μας, που απαιτούμε ανταπόδοση και που αρνούμαστε αγάπη.

• Δίδαξέ μας να συγχωρούμε από την καρδιά μας, να ομολογούμε τα λάθη μας και να ευλογούμε ο ένας τον άλλον.

• Θεραπεύστε κάθε πληγή και αποκαταστήστε την αγάπη, την εμπιστοσύνη και την ενότητα στην οικογένειά μας. Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αμήν.

Εκκλησία στην πόλη

• Πατέρα, συγχώρεσε την εκκλησία σε αυτή την πόλη που κρατάει αδικήματα και αρνείται να συμφιλιωθεί.

• Συγχωρέστε μας για τα κουτσομπολιά, την κρίση, τη διχόνοια και την αντιπαλότητα μεταξύ εκκλησιών και ηγετών.

• Δίδαξέ μας να ταπεινώνουμε τον εαυτό μας, να συγχωρούμε από καρδιάς, να ευλογούμε τους άλλους και να συμφιλιώνουμε.

• Θεραπεύστε τις τραυματισμένες μας σχέσεις και ενώστε την εκκλησία με αγάπη. Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αμήν.

Εκκλησία στο Έθνος

• Πατέρα, συγχώρεσε την εκκλησία σε αυτό το έθνος για την ασυγχώρητη, την προκατάληψη και τη διαίρεση.

• Συγχωρήστε τους ηγέτες μας που κρατούν προσβολές, επιτίθενται στους άλλους και αρνούνται τα λάθη τους.

• Δίδαξέ μας να συγχωρούμε, να ευλογούμε όσους μας εναντιώνονται και να επιδιώκουμε τη συμφιλίωση στην εκκλησία Σου.

• Χύστε αναζωογόνηση και κάντε μας μάρτυρες του ελέους και της συγχώρεσής σας. Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αμήν.

Δηλώσεις της Αγίας Γραφής

(Επιλέξτε μία ή περισσότερες Γραφές για να προσευχηθείτε για την κοινότητά σας, την πόλη και το έθνος σας.)

• «Όπως ο Κύριος σας συγχώρεσε, έτσι και εσείς να συγχωρείτε.» (Κολοσσαείς 3:13)

• «Σας λέγω όμως, σε εσάς που ακούτε: Αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευεργετεύετε όσους σας μισούν, ευλογείτε όσους σας καταριούνται, προσεύχεστε για όσους σας κακολογούν.» (Λουκάς 6:27-28)

• «Τέλος, όλοι σας να έχετε μια ενότητα φρονημάτων, συμπάθεια, αδελφική αγάπη, τρυφερή καρδιά, ταπεινοφροσύνη· μη ανταποδίδετε κακό αντί κακού ή ύβρη αντί ύβρη, αλλά, αντιθέτως, ευλογείτε, επειδή σε αυτό κληθήκατε, για να αποκτήσετε ευλογία.» (Α΄ Πέτρου 3:8-9)

• «Όλα αυτά είναι από τον Θεό, ο οποίος μέσω του Χριστού μας συμφιλίωσε με τον εαυτό του και μας έδωσε τη διακονία της συμφιλίωσης.» (Β΄ Κορινθίους 5:18)

• «Είθε ο Θεός της υπομονής και της ενθάρρυνσης να σας δώσει να ζείτε σε αρμονία μεταξύ σας, σύμφωνα με τον Χριστό Ιησού, ώστε να δοξάζετε μαζί με μια φωνή τον Θεό και Πατέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.» (Ρωμαίους 15:5-6)

Σας ενθαρρύνουμε να συνεχίσετε να στοχάζεστε πάνω στις Γραφές που διαβάζετε σήμερα.

Συνεχίστε διαβάζοντας την 4η ημέρα αύριο.

Διαλογισμός της Ημέρας

Η ταπεινότητα είναι η στάση ενός παιδιού ενώπιον του Πατέρα—αναγνωρίζοντας την πλήρη εξάρτησή μας από Αυτόν σε κάθε πτυχή της ζωής. Η υπερηφάνεια, μια ρίζα της αμαρτίας, τυφλώνει τα μάτια μας στο μεγαλείο του Πατέρα και μας πείθει ότι μπορούμε να ζήσουμε χωριστά από Αυτόν. Όσο κυριαρχεί η υπερηφάνεια, αντιστεκόμαστε στη φωνή Του και κλείνουμε τις καρδιές μας στην αγάπη και την παρουσία Του. Η ταπεινότητα δεν αρνείται τα δώρα που μας έχει δώσει ο Πατέρας. αναγνωρίζει ότι όλα όσα έχουμε προέρχονται από Αυτόν και πρέπει να χρησιμοποιηθούν σύμφωνα με το θέλημά Του, γιατί «Τι έχεις που δεν έλαβες;» (Α΄ Κορινθίους 4:7).

Το να ταπεινώνουμε τον εαυτό μας σημαίνει να υποτασσόμαστε πλήρως στην εξουσία και την ηγεσία του Πατέρα στη ζωή μας. Η ταπεινότητα αποκαλύπτεται όταν το θέλημα του Πατέρα αντιμετωπίζει το δικό μας και επιλέγουμε να υπακούσουμε, ακόμα και όταν η παράδοση μας κοστίζει παρηγοριά, αναγνώριση ή έλεγχο. Ο Ιησούς ενσάρκωσε αυτή την παράδοση όταν προσευχήθηκε: «Παρ' όλα αυτά, όχι το δικό μου θέλημα, αλλά το δικό σου ας γίνει» (Λουκάς 22:42). Η υπερηφάνεια και η αυτοπεποίθηση είναι επικίνδυνες και καταστροφικές για τις ψυχές, τις σχέσεις και το μέλλον μας, αλλά η ταπεινότητα μας έλκει προς την παρουσία και τη βασιλεία Του σαν μαγνήτης, τοποθετώντας μας ώστε να λάβουμε τη χάρη και την εύνοιά Του.

Οι προσπάθειες να παραχθεί ταπεινότητα μακριά από το Πνεύμα είναι ρηχές και ανίσχυρες, αλλά ο Πατέρας μας καλεί σε ένα βαθύτερο έργο - να αδειάσουμε τον εαυτό μας, ώστε να μας γεμίσει με το Πνεύμα Του. Ο Ιησούς αποκάλυψε την αληθινή ταπεινότητα όταν «άδειασε τον εαυτό Του, παίρνοντας μορφή δούλου» (Φιλιππησίους 2:7). Αυτή η παράδοση δεν είναι παθητική ή αδύναμη. Μας απελευθερώνει από το να υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας, να αποδεικνύουμε τον εαυτό μας και να ελέγχουμε τα αποτελέσματα, ώστε να μπορούμε να ακολουθούμε τον Πατέρα με εμπιστοσύνη, όπως ακριβώς ο Ιησούς «εμπιστεύτηκε τον εαυτό του σε αυτόν που κρίνει δίκαια» (Α΄ Πέτρου 2:23). Όσο περισσότερο βλέπουμε τη δόξα της ταπεινότητας του Ιησού, τόσο περισσότερο μεταμορφωνόμαστε στην εικόνα Του. Η αληθινή ταπεινότητα δεν αφορά την προσπάθεια περισσότερο, αλλά την υποχώρηση περισσότερο, αφήνοντας την αγάπη του Πατέρα να μας αναμορφώσει.

Κάθε μέρα, πρέπει να προσκαλούμε τον Πατέρα να αποκαλύψει τα σημεία όπου ο εαυτός μας εξακολουθεί να κυριαρχεί, προσευχόμενοι: «Ερεύνησέ με, Θεέ, και γνώρισε την καρδιά μου! ... Και δες αν υπάρχει κάποια οδυνηρή οδός μέσα μου» (Ψαλμός 139:23-24). Καθώς παραδίδουμε αυτά τα σημεία στον Πατέρα και βλέπουμε τον Ιησού, ο Πατέρας διαμορφώνει την ταπεινότητα του Χριστού μέσα μας.

Προσευχές

Προσευχηθείτε δυνατά και ζητήστε από τους άλλους να επαναλάβουν μετά από εσάς

Προσωπικός

• Πατέρα, συγχώρεσέ με που εμπιστεύτηκα τον εαυτό μου αντί να βασίζομαι πλήρως σε Εσένα.

• Συγχώρεσέ με που έχω πάρει την τιμή για τα δώρα Σου και τα έχω χρησιμοποιήσει για να εξυψώσω τον εαυτό μου.

• Συγχώρεσέ με για τις φορές που αντιστάθηκα στο θέλημά Σου, όταν η υπακοή κόστισε άνεση ή έλεγχο.

• Δίδαξέ με να σταματάω να υπερασπίζομαι τον εαυτό μου και να εμπιστεύομαι κάθε αποτέλεσμα σε Εσένα.

• Ερεύνησε την καρδιά μου, αποκάλυψε πού κυριαρχεί ακόμα ο εαυτός μου και διαμόρφωσε την ταπεινότητα του Ιησού μέσα μου. Στο όνομα του Κυρίου μου Ιησού Χριστού, αμήν.

Οικογένεια

• Πατέρα, συγχώρεσε την οικογένειά μας που βασιζόμαστε στον εαυτό μας αντί να αναζητούμε Εσένα.

• Συγχώρεσέ μας που επιμένουμε στον δικό μας δρόμο όταν το θέλημά Σου έρχεται σε αντίθεση με το δικό μας.

• Συγχωρέστε μας που υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας αντί να ακούσουμε και να ζητήσουμε συγχώρεση.

• Δίδαξέ μας να χρησιμοποιούμε κάθε δώρο στο σπίτι μας για να υπηρετούμε Εσένα και ο ένας τον άλλον.

• Γέμισε το σπίτι μας με αγάπη, ταπεινή υπακοή και εμπιστοσύνη σε Σένα. Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αμήν.

Εκκλησία στην πόλη

• Πατέρα, συγχώρεσε την εκκλησία σε αυτή την πόλη που εμπιστεύεται τον εαυτό της αντί για εσένα.

• Συγχώρεσέ μας που ακολουθούμε τα σχέδιά μας αντί να ακολουθούμε το Πνεύμα Σου.

• Δίδαξέ μας να χρησιμοποιούμε κάθε δώρο και κάθε πόρο σύμφωνα με το θέλημά Σου.

• Σχηματίστε μια ταπεινή εκκλησία που υπηρετεί αυτή την πόλη και αποκαλύπτει τον Ιησού. Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αμήν.

Εκκλησία στο Έθνος

• Πατέρα, συγχώρεσε τους ηγέτες της εκκλησίας του έθνους μας που ελέγχουν τον λαό Σου.

• Συγχώρεσέ μας που επιδιώκουμε επιρροή και αναγνώριση αντί για οικειότητα μαζί Σου.

• Δίδαξέ μας να υπακούμε στο θέλημά Σου και να εμπιστευόμαστε κάθε αποτέλεσμα σε Εσένα.

• Εκχύστε αναζωπύρωση που σχηματίζει μια εκκλησία που αντανακλά και εξυμνεί τον Ιησού. Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αμήν.

Δηλώσεις της Αγίας Γραφής

(Επιλέξτε μία ή περισσότερες Γραφές για να προσευχηθείτε για την κοινότητά σας, την πόλη και το έθνος σας.)

• «Ως πότε θα αρνείσαι να ταπεινωθείς ενώπιόν μου;» (Έξοδος 10:3)

• «Διότι ποιος βλέπει κάτι διαφορετικό σε σένα; Τι έχεις που δεν το έλαβες; Αν λοιπόν το έλαβες, γιατί καυχιέσαι σαν να μην το έλαβες;» (Α΄ Κορινθίους 4:7)

• «Πάτερ, αν θέλεις, απομάκρυνε απ’ εμού το ποτήριον τούτο· πλην, ουχί το θέλημά μου, αλλά το δικό σου ας γίνει.» (Λουκάς 22:42)

• «Οδηγεί τους ταπεινούς στην δικαιοσύνη και διδάσκει τους ταπεινούς την οδό Του.» (Ψαλμός 25:9)

• «Ταπεινωθείτε, λοιπόν, κάτω από το κραταιό χέρι του Θεού, για να σας υψώσει στον κατάλληλο καιρό, ρίχνοντας όλες τις ανησυχίες σας πάνω του, επειδή αυτός φροντίζει για εσάς.» (Α΄ Πέτρου 5:6-7)

  
  

Σας ενθαρρύνουμε να συνεχίσετε να στοχάζεστε πάνω στις Γραφές που διαβάζετε σήμερα.

Συνεχίστε διαβάζοντας την 5η ημέρα αύριο.

Διαλογισμός της Ημέρας

Η υπερηφάνεια είναι γόνιμο έδαφος για εγωιστική φιλοδοξία, ζήλια, φθόνο και πολλές άλλες μορφές κακού. Η υπερηφάνεια επαναστατεί και αντιστέκεται στην αγάπη και το θέλημα του Πατέρα. Η προσκόλληση στην υπερηφάνεια μας κάνει να αντιστεκόμαστε στη διόρθωσή Του, να αρνούμαστε την εξομολόγηση, να επιμένουμε στον δικό μας δρόμο και να βιώνουμε λιγότερο την παρουσία Του. Η Γραφή προειδοποιεί: «Η υπερηφάνεια προηγείται της καταστροφής, και το αλαζονικό πνεύμα προηγείται της πτώσης» (Παροιμίες 16:18). Ο ίδιος ο Θεός αντιτίθεται στους υπερήφανους. Ο Πατέρας επιθυμεί παιδιά που εξομολογούνται γρήγορα, περπατούν ταπεινά και ζουν στην αγκαλιά Του. Η υπερηφάνεια μας θέτει σε άμεση αντίθεση με τον Θεό και εμποδίζει την οικειότητά μας μαζί Του, αλλά η ταπεινότητα μας τραβάει στην αγκαλιά του Πατέρα, όπου η αγάπη και η παρουσία Του ρέουν ελεύθερα.

Ο Ιησούς το ξεκαθάρισε—η αμαρτία δεν είναι απλώς ένα εξωτερικό πρόβλημα· είναι μια ασθένεια που έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη καρδιά. «Από μέσα, από την καρδιά, προέρχονται οι πονηρές σκέψεις, η πορνεία, η κλοπή, ο φόνος, η μοιχεία, η επιθυμία, η πονηρία, η δόλος, η αισθησιασμός, ο φθόνος, η συκοφαντία, η υπερηφάνεια και η μωρία. Όλα αυτά τα πονηρά πράγματα προέρχονται από μέσα και μολύνουν τον άνθρωπο» (Μάρκος 7:21-23). ​​Η υπερηφάνεια δεν είναι απλώς μια αμαρτία ανάμεσα σε πολλές· είναι το έδαφος όπου φυτρώνει ο σπόρος άλλων αμαρτιών. Ανεξέλεγκτη, η υπερηφάνεια διαφθείρει την καρδιά και μολύνει τον άνθρωπο. Ο Πατέρας βλέπει πέρα ​​από τις πράξεις μας και ερευνά τα κίνητρά μας. Η υπερηφάνεια διαταράσσει την κοινωνία με τον Πατέρα. Αλλά όταν ταπεινώνουμε τον εαυτό μας και πλησιάζουμε, Εκείνος πλησιάζει και μας καθαρίζει.

Μέσω της πτώσης του Αδάμ, η υπερηφάνεια, ο εγωισμός, η αυτοπροστασία και η αυτοεξύψωση έγιναν σημάδια της πεσμένης μας φύσης (Ρωμαίους 5:12). Η χάρη να ταπεινώνουμε τον εαυτό μας προέρχεται από τον Χριστό. Στον Αδάμ, είμαστε σκλάβοι της υπερηφάνειας. Στον Χριστό, απελευθερωνόμαστε από τη δουλεία στην πεσμένη μας φύση και καλούμαστε, ως παιδιά του Πατέρα, να ντυθούμε με ταπεινότητα. «Αν κάποιος είναι εν Χριστώ, είναι καινούργιο κτίσμα. Τα παλιά παρήλθαν· ιδού, τα καινούρια έγιναν» (Β΄ Κορινθίους 5:17). Το Άγιο Πνεύμα μας ελέγχει για την αμαρτία, αποκαλύπτει την υπερηφάνεια και αφυπνίζει τις άγιες επιθυμίες της νέας μας φύσης.

Ο Πατέρας καλεί τα παιδιά Του να περπατούν ταπεινά μαζί Του με αγάπη, όχι να οπισθοχωρούν από φόβο. Ευαρεστείται με τις μεταμελημένες καρδιές, γιατί η ταπεινοφροσύνη μας κρατά κοντά στην παρουσία Του. Ο Λόγος Του είναι σαφής: «Περπατήστε ταπεινά με τον Θεό σας» (Μιχαίας 6:8). «Εγώ κατοικώ... με αυτόν που έχει μεταμελημένο και ταπεινό πνεύμα...» (Ησαΐας 57:15). Ο Πατέρας αναζωογονεί τους ταπεινούς μέσω της εγγύτητάς Του, της αγκαλιάς Του και του Πνεύματός Του.

Προσευχές 

(Προσευχηθείτε δυνατά και ζητήστε από τους άλλους να επαναλάβουν μετά από εσάς)

Προσωπικός

• Πατέρα, συγχώρεσέ με που επέτρεψα στην υπερηφάνεια να προκαλέσει τόσες άλλες αμαρτίες στη ζωή μου.

• Συγχώρεσέ με που εξυψώνω τον εαυτό μου αντί να τον ταπεινώνω ενώπιόν Σου και των άλλων.

• Συγχώρεσέ με που αρνούμαι τη διόρθωση και κρύβω την αμαρτία αντί να εξομολογηθώ γρήγορα.

• Δίδαξέ με να ταπεινώνω τον εαυτό μου καθημερινά και να υποτάσσω το θέλημά μου και κάθε κίνητρό μου στο Πνεύμα Σου.

• Ντύσε με με την ταπεινότητα του Χριστού, ώστε η παρουσία Σου να αναπαυθεί πάνω μου. Στο όνομα του Κυρίου μου Ιησού Χριστού, αμήν.

Οικογένεια

• Πατέρα, συγχώρεσέ μας ως οικογένεια που επιτρέπουμε στην υπερηφάνεια να μας διχάζει και να μας αποδυναμώνει.

• Συγχωρέστε μας που επιμένουμε στον δικό μας δρόμο αντί να υπηρετούμε ο ένας τον άλλον με αγάπη.

• Συγχώρεσέ μας που βαδίζουμε με αυτάρκεια αντί να αναζητούμε μαζί τη χάρη Σου.

• Δίδαξέ μας να ταπεινώνουμε τον εαυτό μας ενώπιόν Σου και ο ένας του άλλου.

• Ας κάνουμε την οικογένειά μας μαρτυρία αγάπης και ταπεινότητας για όλους όσους μας βλέπουν. Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αμήν.

Εκκλησία στην πόλη

• Πατέρα, συγχώρεσε την εκκλησία σε αυτή την πόλη που επέτρεψε στην υπερηφάνεια να παράγει νεκρή θρησκεία και νομικισμό που αντιστέκονται στην ελευθερία του Πνεύματος Σου.

• Συγχώρεσέ μας για τις διαιρέσεις μας, την αυτοδικαίωση, την αυτοπροβολή και την επιδίωξη κοινωνικής θέσης μακριά από Εσένα.

• Δίδαξέ μας να περπατάμε ταπεινά και να υπηρετούμε ο ένας τον άλλον με την αγάπη του Χριστού.

• Κάνε την εκκλησία αυτής της πόλης έναν ταπεινό λαό και τόπο κατοικίας για την παρουσία Σου. Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αμήν.

Εκκλησία στο Έθνος

• Πατέρα, συγχώρεσε την εκκλησία σε αυτό το έθνος για την υπερηφάνεια, την αλαζονεία και την καύχησή της για τα δυνατά μας σημεία αντί για τις αδυναμίες μας.

• Συγχώρεσέ μας που επιτρέπουμε στην υπερηφάνεια να μας κάνει να εξυψώνουμε τον πλούτο και την επιρροή πάνω από Εσένα.

• Δίδαξέ μας, την εκκλησία αυτού του έθνους, να ταπεινωθούμε κάτω από το κραταιό Σου χέρι.

• Στείλτε αναζωπύρωση σε όλο αυτό το έθνος και ανυψώστε μια ταπεινή εκκλησία που αντανακλά τον Χριστό. Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αμήν.

Δηλώσεις της Αγίας Γραφής

(Επιλέξτε μία ή περισσότερες Γραφές για να προσευχηθείτε για την κοινότητά σας, την πόλη και το έθνος σας.)

• «Ο Θεός αντιτάσσεται στους υπερήφανους, στους ταπεινούς όμως δίνει χάρη.» (Ιάκωβος 4:6)

• «Ταπεινωθείτε ενώπιον του Κυρίου, και θα σας υψώσει.» (Ιάκωβος 4:10)

• «Επομένως, αν κάποιος είναι εν Χριστώ, είναι καινούργιο κτίσμα. Τα παλιά παρήλθαν, ιδού, τα καινούρια έγιναν.» (Β΄ Κορινθίους 5:17)

• «Μην κάνετε τίποτα από φιλοδοξία ή έπαρση, αλλά με ταπεινοφροσύνη θεωρείτε τους άλλους ανώτερους από τον εαυτό σας.» (Φιλιππησίους 2:3)

• «Διότι ούτω λέγει ο υψωμένος και υψωμένος, ο κατοικών εις την αιωνιότητα, του οποίου το όνομα είναι Άγιος· κατοικώ εν υψηλοί και άγιοι τόποι, και μετ' αυτού που έχει πνεύμα ταπεινό και ταπεινό, δια να ζωοποιήσω το πνεύμα των ταπεινών, και να ζωοποιήσω την καρδιά των ταπεινών.» (Ησαΐας 57:15)

Σας ενθαρρύνουμε να συνεχίσετε να στοχάζεστε πάνω στις Γραφές που διαβάζετε σήμερα.

Συνεχίστε διαβάζοντας την 6η ημέρα αύριο.

Διαλογισμός της Ημέρας

«Με κάθε ταπεινοφροσύνη και πραότητα, με μακροθυμία, ανέχοντας ο ένας τον άλλον με αγάπη.» (Εφεσίους 4:2)

Το να ταπεινώσουμε τον εαυτό μας ενώπιον του Πατέρα δεν είναι απλώς μια έκφραση λόγων και κάποιων πράξεων, αλλά μια παράδοση ολόκληρου του ατόμου - υποχωρώντας νου, θέληση, συναισθήματα και εγώ υπό την εξουσία Του. Η υπερηφάνεια επιμένει να κάθεται στον θρόνο της καρδιάς, αλλά η ταπεινότητα εκθρονίζει τον εαυτό και ενθρονίζει τον Χριστό. Η αληθινή ταπεινότητα εστιάζει το βλέμμα της όχι στον εαυτό αλλά στο μεγαλείο του Θεού - στην αγιότητα, την ομορφιά και τη μεγαλοπρέπειά Του. Διότι μόνο Αυτός είναι άξιος να βασιλεύσει και να καθίσει στον θρόνο.

Η ταπεινότητα δοκιμάζεται όχι μόνο στις προθέσεις μας, αλλά κυρίως στις σχέσεις μας. Το να περπατάμε ταπεινά ενώπιον των άλλων αποτελεί απόδειξη ότι έχουμε υποκλιθεί ενώπιον του Θεού. Η υπερηφάνεια απαιτεί να μας βλέπουν, να μας ακούν και να μας τιμούν. Η ταπεινότητα επιλέγει να υπηρετεί, να ακούει και να εκτιμά τους άλλους πάνω από τον εαυτό της. «Μην κάνετε τίποτα από εγωιστική φιλοδοξία ή έπαρση, αλλά με ταπεινότητα θεωρείτε τους άλλους ανώτερους από τον εαυτό σας» (Φιλιππησίους 2:3).

Ένα μέτρο της ταπεινότητάς μας είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιδρούμε σε στιγμές απροσεξίας — όταν οι άνθρωποι και οι περιστάσεις μας πιάνουν αιφνιδιασμένους και οι αντιδράσεις μας αποκαλύπτουν αν ο Χριστός ή ο εαυτός μας κυβερνούν τις καρδιές μας. Όταν βασιλεύει η υπερηφάνεια, ο Θεός μας αντιστέκεται, αλλά όταν ταπεινώνουμε τον εαυτό μας, μας δίνει χάρη. «Ο Θεός εναντιώνεται στους υπερήφανους, στους ταπεινούς όμως δίνει χάρη» (Ιάκωβος 4:6).

Το να περιμένουμε μέχρι ο Θεός να μας ταπεινώσει δημόσια ισοδυναμεί με το να προσκαλέσουμε την πειθαρχία, ακόμη και την ταπείνωση. Πολύ καλύτερο να ταπεινώσουμε τον εαυτό μας πρόθυμα ενώπιόν Του τώρα. «Όποιος υψώσει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί, και όποιος ταπεινώσει τον εαυτό του θα υψωθεί» (Ματθαίος 23:12). Αυτό που αρνούμαστε να μάθουμε κατ' ιδίαν με τον Πατέρα, Εκείνος συχνά θα απαιτήσει από εμάς να το μάθουμε δημόσια ενώπιον των ανθρώπων.

Μία από τις μεγαλύτερες συνέπειες της υπερηφάνειας είναι η απώλεια της εμπειρίας της παρουσίας και της αγάπης του Πατέρα. Η κλήση είναι επείγουσα: καταρρίψτε την υπερηφάνεια πριν σας καταστρέψει. Η υπερηφάνεια καταλήγει πάντα σε καταστροφή. Τυφλωνει την ψυχή μέχρι που η καταστροφή πέφτει ξαφνικά πάνω μας. «Η υπερηφάνεια προηγείται της καταστροφής, και το υπερηφάνειο πνεύμα προηγείται της πτώσης» (Παροιμίες 16:18). Η Γραφή προστάζει: «Ταπεινωθείτε λοιπόν κάτω από το ισχυρό χέρι του Θεού, ώστε στον κατάλληλο καιρό να σας υψώσει» (Α΄ Πέτρου 5:6).

Δεν υπάρχει μέση λύση—είτε ταπεινώνουμε τον εαυτό μας, είτε ο Θεός θα μας ταπεινώσει (Δανιήλ 4:37). Το να προσκολλούμαστε στην υπερηφάνεια σημαίνει ότι προσκαλούμε την αντίσταση και την πειθαρχία του Θεού. Το να ταπεινώνουμε τον εαυτό μας σημαίνει ότι λαμβάνουμε χάρη και έλεος. Η επιθυμία του Πατέρα δεν είναι να μας συντρίψει αλλά να μας εξυψώσει στον κατάλληλο χρόνο.

Προσευχές 

(Προσευχηθείτε δυνατά και ζητήστε από τους άλλους να επαναλάβουν μετά από εσάς)

Προσωπικός

• Πατέρα, συγχώρεσέ με που επέτρεψα στην υπερηφάνεια να κυριαρχήσει στην καρδιά μου και να καταλάβει τον θρόνο που ανήκει μόνο στον Χριστό.

• Συγχωρέστε με για τις φορές που αντέδρασα με υπερηφάνεια αντί να εκδηλώσω την ταπεινότητα, την υπομονή και την αγάπη του Ιησού.

• Συγχώρεσέ με που αντιστέκομαι στη διόρθωση από Εσάς και τους άλλους και που αντιδρώ με υπερηφάνεια και ιδιοτέλεια.

• Δίδαξέ με να ταπεινώνω ολόκληρη την ύπαρξή μου κάτω από το κραταιό Σου χέρι, ώστε μόνο ο Χριστός να ενθρονιστεί στη ζωή μου.

• Ντύστε με με την ταπεινότητα του Ιησού και διαμορφώστε τις αντιδράσεις και τις πράξεις μου. Στο όνομα του Κυρίου μου Ιησού Χριστού, αμήν.

Οικογένεια

• Πατέρα, συγχώρεσε την οικογένειά μας που επέτρεψε στην υπερηφάνεια να προκαλέσει συγκρούσεις και να μας κάνει να επιμένουμε στον δικό μας δρόμο.

• Συγχωρήστε την ανυπομονησία και την αμυντική μας στάση όταν μας διορθώνουν.

• Συγχωρέστε μας που χρησιμοποιούμε τα λόγια, τη σιωπή και τις πράξεις μας για να ελέγχουμε ο ένας τον άλλον αντί να υπηρετούμε ταπεινά ο ένας τον άλλον.

• Δίδαξέ μας να ακούμε, να παραδεχόμαστε όταν κάνουμε λάθος, να ζητάμε συγχώρεση και να βάζουμε ο ένας τον άλλον πάνω απ' όλα.

• Ντύστε το σπίτι μας με ταπεινότητα και αγάπη, κάνοντας την οικογένειά μας μαρτυρία. Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αμήν.

Εκκλησία στην πόλη

• Πατέρα, συγχώρεσε την εκκλησία σε αυτή την πόλη για την υπερηφάνεια που μας έχει εμποδίσει να περπατάμε με αληθινή αγάπη και ενότητα.

• Συγχώρεσέ μας που αντιστεκόμαστε στο Πνεύμα Σου ακολουθώντας τις δικές μας ατζέντες αντί να ταπεινωνόμαστε ενώπιόν Σου.

• Δίδαξέ μας να υπηρετούμε ταπεινά ο ένας τον άλλον και αυτή την πόλη με αγάπη, αποκαλύπτοντας τον Χριστό σε όλους.

• Κάνε την εκκλησία σε αυτή την πόλη έναν λαό πραότητας και αγάπης ανάμεσα στους οποίους κατοικεί η παρουσία Σου. Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αμήν.

Εκκλησία στο Έθνος

• Πατέρα, συγχώρεσε τους ηγέτες των εκκλησιών σε αυτό το έθνος που ελέγχουν τον λαό Σου και εξυψώνουν τον εαυτό τους αντί για τον Χριστό.

• Συγχώρεσέ μας που καυχιόμαστε για το μέγεθός μας, τον πλούτο και την επιρροή μας αντί για Εσένα.

• Δίδαξέ μας να ταπεινωνόμαστε κάτω από το κραταιό Σου χέρι και να δεχόμαστε τη χάρη Σου.

• Εκχύστε αναζωογόνηση και κάντε την εκκλησία Σου ταπεινή, ευγενική, υπομονετική και στοργική. Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αμήν.

Δηλώσεις της Αγίας Γραφής

(Επιλέξτε μία ή περισσότερες Γραφές για να προσευχηθείτε για την κοινότητά σας, την πόλη και το έθνος σας.)

•  «Διότι εις ελευθερίαν κληθήκατε, αδελφοί· μόνον μη χρησιμοποιείτε την ελευθερίαν εις αφορμήν σαρκός, αλλά δια της αγάπης υπηρετείτε αλλήλους.» (Γαλάτας 5:13)

• «Με κάθε ταπεινοφροσύνη και πραότητα, με μακροθυμία, ανέχοντας ο ένας τον άλλον με αγάπη.» (Εφεσίους 4:2)

• «Μην κάνετε τίποτα από φιλοδοξία ή έπαρση, αλλά με ταπεινοφροσύνη θεωρείτε τους άλλους ανώτερους από τον εαυτό σας.» (Φιλιππησίους 2:3)

• «Αγαπάτε αλλήλους με αδελφική στοργή. Υπερτερείτε ο ένας του άλλου στην απόδοση τιμής.» (Ρωμαίους 12:10)

• «Ντυθείτε λοιπόν, ως εκλεκτοί του Θεού, άγιοι και αγαπητοί, συμπονετικές καρδιές, καλοσύνη, ταπεινοφροσύνη, πραότητα και μακροθυμία.» (Κολοσσαείς 3:12)

Σας ενθαρρύνουμε να συνεχίσετε να στοχάζεστε πάνω στις Γραφές που διαβάζετε σήμερα.

Συνεχίστε διαβάζοντας την 7η ημέρα αύριο.

Διαλογισμός της Ημέρας

Η εντολή του Ιακώβου να «ταπεινωθούμε ενώπιον του Κυρίου» ολοκληρώνει μια έκκληση για υποταγή στον Θεό, για να Τον πλησιάσουμε, για να καθαρίσουμε τα χέρια μας, για να καθαρίσουμε τις καρδιές μας και για να πενθούμε για την αμαρτία (Ιάκωβος 4:7-10). Το να ταπεινώσουμε τον εαυτό μας ενώπιον του Κυρίου σημαίνει να στεκόμαστε ειλικρινά ενώπιόν Του — να εγκαταλείπουμε τις δικαιολογίες μας, να εγκαταλείπουμε την αυτοκυριαρχία και να συμφωνούμε μαζί Του για οτιδήποτε αποκαλύπτει. Ταπεινότητα δεν είναι να περιφρονούμε τον εαυτό μας. είναι να αναγνωρίζουμε ότι Αυτός είναι Κύριος και να παίρνουμε πρόθυμα τη θέση που μας αξίζει ενώπιόν Του.

Η εξύψωση που υπόσχεται ο Θεός δεν είναι αυτοπροβολή, κοσμική σπουδαιότητα ή ανθρώπινος έπαινος. Είναι ο Πατέρας που μας ανεβάζει στη θέση που έχει επιλέξει για εμάς, σύμφωνα με την κρίση Του και όχι με τη φιλοδοξία μας, διότι «...ο Θεός είναι αυτός που εκτελεί κρίση, καταπνίγοντας τον έναν και υψώνοντας τον άλλον» (Ψαλμός 75:7). Επειδή η εξύψωση ανήκει στον Πατέρα, δεν χρειάζεται να διαφημίζουμε τον εαυτό μας, να χειραγωγούμε τα αποτελέσματα ή να ανταγωνιζόμαστε για μια θέση.

Ο Ιησούς είναι η πιο ξεκάθαρη αποκάλυψη αυτής της θεϊκής τάξης. «Ταπείνωσε τον εαυτό του υπακούοντας μέχρι θανάτου, μάλιστα θανάτου σε σταυρό. Γι' αυτό, ο Θεός τον ύψωσε υπερβολικά και του έδωσε το όνομα που είναι πάνω από κάθε όνομα» (Φιλιππησίους 2:8-9). Αντί να αρπάξει την τιμή, ο Ιησούς εμπιστεύτηκε τον εαυτό του ολοκληρωτικά στον Πατέρα. Καλεί κάθε μαθητή να απαρνηθεί τον εαυτό του και να σηκώσει τον σταυρό του καθημερινά (Λουκάς 9:23), προειδοποιώντας: «Και όποιος δεν παίρνει τον σταυρό του και δεν με ακολουθεί, δεν είναι άξιός μου» (Ματθαίος 10:38).

Ο χρόνος μεταξύ της ταπείνωσης και της εξύψωσης αποκαλύπτει αν έχουμε πραγματικά παραδοθεί. Αν ταπεινώσουμε τον εαυτό μας μόνο και μόνο για να μας προσέξουν, να μας τιμήσουν ή να μας προωθήσουν, ο εαυτός μας παραμένει στο επίκεντρο. Η αληθινή ταπεινότητα δεν χρειάζεται πλέον να τη βλέπουν ή να την τιμούν οι άνθρωποι. Παραμένει πιστή όταν κανείς δεν χειροκροτεί, υπηρετεί όταν κανείς δεν την προσέχει και επιτρέπει στον Πατέρα να αποφασίσει αν, πότε και πώς θα μας ανυψώσει. Οι άνθρωποι μπορεί να μην αναγνωρίσουν ποτέ την πιστή υπηρεσία, ωστόσο η Γραφή μας διαβεβαιώνει: «Διότι ο Θεός δεν είναι άδικος ώστε να παραβλέψει το έργο σας και την αγάπη που δείξατε για το όνομά του υπηρετώντας τους αγίους, όπως και τώρα κάνετε» (Εβραίους 6:10). Μπορούμε να υπηρετούμε χωρίς να αγωνιζόμαστε για αναγνώριση, επειδή το μέλλον μας βρίσκεται με ασφάλεια στα χέρια του Πατέρα.

Καθώς κλείνει αυτή η εβδομάδα, αναρωτηθείτε: Απλώς επαναλάβατε τις προσευχές ή μήπως η αληθινή μετάνοια άλλαξε τις πράξεις σας; Ο Πατέρας βλέπει την καρδιά σας (Α΄ Σαμουήλ 16:7), αλλά η γνήσια μετάνοια καρποφορεί με μεταμορφωμένες επιλογές (Ματθαίος 3:8) και βαθύτερη εγγύτητα σε Αυτόν (Ιάκωβος 4:8). Μεταφέρετε αυτή τη φτώχεια του πνεύματος - περπατώντας ταπεινά και εγκαταλείποντας την υπερηφάνεια - στην επόμενη εβδομάδα, έτοιμοι να αναγνωρίσετε τις αμαρτίες σας και να επιστρέψετε από τους πονηρούς σας τρόπους (Β΄ Χρονικών 7:14).

Προσευχές 

(Προσευχηθείτε δυνατά και ζητήστε από τους άλλους να επαναλάβουν μετά από εσάς)

Προσωπικός

• Πατέρα, συγχώρεσέ με για όταν έχω ομολογήσει αμαρτία χωρίς να αλλάξω πραγματικά τις πράξεις μου.

• Συγχωρέστε με για όταν προσπάθησα να εξυψώσω τον εαυτό μου.

• Συγχωρέστε με όταν επιδίωξα την αναγνώριση αντί να ζήσω πραότητα και ταπεινότητα.

• Δίδαξέ με ότι μόνο στην ταπεινότητα βρίσκω το αληθινό μεγαλείο.

• Κράτα με πιστό όταν κανείς άλλος δεν βλέπει, εμπιστευόμενος σε Εσένα το μέλλον μου. Στο όνομα του Κυρίου μου Ιησού Χριστού, αμήν.

Οικογένεια

• Πατέρα, συγχώρεσε την οικογένειά μας που ομολογήσαμε την αμαρτία μας χωρίς να αλλάξουμε τις πράξεις μας.

• Συγχωρήστε μας που ανταγωνιζόμαστε για την προσοχή αντί να υπηρετούμε σιωπηλά ο ένας τον άλλον.

• Συγχωρέστε μας για το πείσμα και την προσπάθεια να ελέγξουμε ο ένας τον άλλον.

• Δίδαξέ μας να απαρνηθούμε τον εαυτό μας και να ακολουθούμε μαζί τον Ιησού κάθε μέρα.

• Δώσε μας τη χάρη να παραμένουμε ταπεινοί και πτωχοί στο πνεύμα, έτοιμοι να αποστραφούμε την αμαρτία. Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, Αμήν.

Εκκλησία στην πόλη

• Πατέρα, συγχώρεσε την εκκλησία σε αυτή την πόλη που ομολογεί την αμαρτία της χωρίς να αλλάξει τους τρόπους της.

• Συγχώρεσέ μας για τις διαιρέσεις, την υπερηφάνεια και την αυτοεξύψωση.

• Δίδαξέ μας ότι η εκκλησία είναι μεγάλη όταν υπηρετεί με ταπεινότητα και αγάπη.

• Σχηματίστε μια ταπεινή εκκλησία που αναγνωρίζει την αμαρτία της και επιστρέφει από τους πονηρούς δρόμους. Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αμήν.

Εκκλησία στο Έθνος

• Πατέρα, συγχώρεσε την εκκλησία σε αυτό το έθνος για τα λόγια μετάνοιας που δεν καρποφορούν.

• Συγχωρέστε μας που επιδιώκουμε αξιώματα και ανθρώπινους επαίνους.

• Δίδαξέ μας ότι η αναζωπύρωση έρχεται όταν ο λαός Σου μετανοήσει και ταπεινωθεί.

• Αφυπνίστε μια εκκλησία που αγκαλιάζει τον σταυρό και υψώνει τον Ιησού σε όλο αυτό το έθνος. Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αμήν.

Δηλώσεις της Αγίας Γραφής

(Επιλέξτε μία ή περισσότερες Γραφές για να προσευχηθείτε για την κοινότητά σας, την πόλη και το έθνος σας.)

• «Ταπεινωθείτε ενώπιον του Κυρίου, και θα σας υψώσει.» (Ιάκωβος 4:10)

• «Ο Κύριος υψώνει τους ταπεινούς· ρίχνει τους ασεβείς στη γη.» (Ψαλμός 147:6)

• «Διότι ούτω λέγει ο υψωμένος και υψωμένος, ο κατοικών εις την αιωνιότητα, του οποίου το όνομα είναι Άγιος· κατοικώ εν υψηλοί και άγιοι τόποι, και μετ' αυτού που έχει πνεύμα ταπεινό και ταπεινό, δια να ζωοποιήσω το πνεύμα των ταπεινών, και να ζωοποιήσω την καρδιά των ταπεινών.» (Ησαΐας 57:15)

• «Διότι ο Θεός δεν είναι άδικος ώστε να παραβλέψει το έργο σας και την αγάπη που δείξατε για το όνομά του, υπηρετώντας τους αγίους, όπως και μέχρι σήμερα κάνετε.» (Εβραίους 6:10)

• «Αν ο λαός μου, που καλείται με το όνομά μου, ταπεινωθεί, και προσευχηθεί, και ζητήσει το πρόσωπό μου, και επιστρέψει από τους πονηρούς του δρόμους, τότε εγώ θα ακούσω από τον ουρανό, και θα συγχωρήσω την αμαρτία τους, και θα θεραπεύσω τη γη τους.» (Β΄ Χρονικών 7:14)

Σας ενθαρρύνουμε να συνεχίσετε να στοχάζεστε πάνω στις Γραφές που διαβάζετε σήμερα.

Συνεχίστε διαβάζοντας την Προετοιμασία της Καρδιάς 2 και την Ημέρα 8 αύριο.